Adhyaya 120
Ang adhyāya na ito ay isang diskursong teolohikong Śaiva kung saan si Īśvara ay nagsasalita kay Mahādevī at itinuturo sa manlalakbay na magtungo sa dambana ng Gopīśvara, na inilarawang “walang kapantay,” nasa gawing hilaga, at may palatandaang lokasyon na tinutukoy bilang layo na “tatlong busog.” Ang pook ay ipinapahayag na pāpa-śamana, tagapag-alis ng kasalanan at karumihan, at sinasabing naitatag at naitalaga (pratiṣṭhita) ng mga gopī, bilang alamat ng paglalagak na nagpapatibay sa banal na kapangyarihan ng diyos sa lugar. Pagkaraan, inilalahad ang maikling tuntunin ng pagsamba: sambahin si Mahādeva/Maheśvara upang magtamo ng anak (putra-hetu), sapagkat ipinangakong ipinagkakaloob niya ang lahat ng minimithi ng tao at lalo na ang santati-prada, ang tagapagkaloob ng supling at pagpapatuloy ng lahi. Idinaragdag ang tuntuning pangkalendaryo: ang pagsamba sa ikatlong araw ng maliwanag na kalahati ng buwan ng Caitra (Caitra-śukla-tṛtīyā), na may pabango, mga bulaklak, at handog, ay magbubunga ng ninanais. Sa wakas, sinasabi na ito’y isang siksik na paglalahad ng nakalilinis na māhātmya ni Gopīśvara sa Prabhāsa-kṣetra.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोपीश्वरमनुत्तमम् । बलातिबलदैत्यघ्न्या उत्तरे धनुषां त्रये
Wika ni Īśvara: Pagkatapos nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa walang kapantay na Gopīśvara; ito’y nasa hilaga ng Balātibala-daitya-ghnī, sa layong tatlong dhanuṣ (sukat na haba ng busog).
Verse 2
संस्थितं पापशमनं गोपीभिः संप्रतिष्ठितम् । समाराध्य महादेवं पुत्रहेतोर्महेश्वरम् । सर्वकामप्रदं नॄणां पूजितं संततिप्रदम्
Naroon (si Gopīśvara), ang tagapawi ng kasalanan, na itinatag ng mga Gopī. Kapag sinamba nang wasto si Mahādeva—si Maheśvara—para sa pagkamit ng anak, natatagpuan Siya ng mga tao bilang tagapagkaloob ng lahat ng ninanais; kapag sinasamba, ipinagkakaloob Niya ang supling at pagpapatuloy ng angkan.
Verse 3
चैत्रशुक्लतृतीयायां यस्तं पूजयते नरः । गंध पुष्पोपहारैश्च स प्राप्नोतीप्सितं फलम्
Sa ikatlong araw ng maliwanag na kalahati ng buwan ng Caitra, ang lalaking sumasamba sa Kanya na may handog na pabango at mga bulaklak ay nakakamit ang minimithing bunga.
Verse 4
एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । गोपीश्वरस्य देवस्य प्रभासक्षेत्रवासिनः
Sa ganitong paraan, sa maikling sabi, naipahayag ang kabanalang pumupuksa sa kasalanan ng Diyos na si Gopīśvara, na nananahan sa Prabhāsakṣetra.
Verse 120
इति श्री स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलातिबलदैत्यघ्नीमाहात्म्ये गोपीश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa; sa unang bahagi, ang Prabhāsakṣetra Māhātmya; sa siklong Balātibala-daitya-ghnī Māhātmya, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Gopīśvara,” na siyang Kabanata 120.