Adhyaya 119
Ang kabanatang ito ay inilalahad bilang isang maayos na diyalogong teolohikal: tinanong ni Devī kung bakit ang isang lokal na diyosa ay tanyag bilang “Bālātibala-daityaghnī” (Tagapagpuksa kina Bala at Atibala) at hiniling ang buong salaysay. Isinalaysay ni Īśvara ang isang alamat ng paglilinis: ang makapangyarihang angkan ng asura—sina Bala at Atibala, mga anak ni Raktāsura—ay nanaig sa mga deva at nagtatag ng mapaniil na pamamahala, na sinusuportahan ng mga pinangalanang kumander at napakalalaking hukbo. Lumapit ang mga deva kasama ang mga devarṣi sa Dakilang Diyosa at naghandog ng mahabang stotra na naglilista ng Kanyang mga pamagat sa mga tradisyong Śākta–Śaiva–Vaiṣṇava, na nagtatampok sa Kanya bilang kosmikong kapangyarihan at kanlungan. Nagpakita ang Diyosa sa nakapanghihilakbot na anyong mandirigma—nakasakay sa leon, maraming bisig, may mga sandata—at sa isang mapanlupig na labanan ay winasak ang mga hukbo ng asura “nang madali,” at ibinalik ang kaayusan. Iniuugnay ang tagumpay sa Prabhāsa-kṣetra: nananahan doon si Ambikā at nakilala bilang tagapagpuksa nina Bala at Atibala, na may kasamang pangkat ng animnapu’t apat na yoginī. Sa kahilingan ni Devī, binanggit ni Īśvara ang mga pangalan ng yoginī at nagtapos sa gabay sa pagsasanay: purihin si Caṇḍikā nang may debosyon, mag-ayuno at magsagawa ng wastong pagsamba sa mga tiyak na araw ng buwan (lalo na caturdaśī, aṣṭamī, navamī), at magdaos ng mga pagdiriwang para sa kasaganaan at pag-iingat—bilang disiplina ng asal at pananampalataya. Ipinahahayag na ang māhātmya na ito ay pumupuksa ng kasalanan at “nakakatupad ng lahat ng layon” para sa mga deboto ng Diyosa sa Prabhāsa.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि महादेवीं महाप्रभाम् । बलातिबलदैत्यघ्नीं नाम्नेति प्रथितां क्षितौ
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, marapat na lumapit sa Mahādevī na lubhang maningning, na tanyag sa daigdig sa pangalang “Tagapagpuksa sa mga asurang Balā at Atibalā.”
Verse 2
अनादिनिधनां देवीं तत्र क्षेत्रे व्यवस्थिताम् । कोटिभूतपरीवारां सर्वदैत्यनिबर्हिणीम्
Ang Diyosa—walang pasimula at walang wakas—ay nananahan sa banal na pook na yaon, napapaligiran ng di-mabilang na bhūta, at Siya ang tagapaglipol sa lahat ng mga asura.
Verse 3
देव्युवाच । बलातिबलदैत्यघ्नी कथमुक्ता त्वया प्रभो । बलातिबलनामानौ कथं दैत्यौ निपातितौ
Sinabi ng Diyosa: O Panginoon, bakit mo Siya tinawag na “Tagapagpuksa kina Balā at Atibalā”? At paano napabagsak ang dalawang asurang nagngangalang Balā at Atibalā?
Verse 4
कुत्र तिष्ठति सा देवी किंप्रभावा महेश्वर । माहात्म्यमखिलं तस्याः सर्वं विस्तरतो वद
Saan nananahan ang Diyosang yaon, O Maheśvara, at ano ang Kanyang kapangyarihan? Ipagpahayag mo nang ganap at masinsin ang kabuuan ng Kanyang kadakilaan.
Verse 5
ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशनीम् । यां श्रुत्वा मानवो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः
Sinabi ni Ishvara: Makinig ka, O Diyosa; isasalaysay ko ang isang kwentong pumapawi ng kasalanan. Ang sinumang makinig dito nang may debosyon ay mapapalaya sa lahat ng kasalanan.
Verse 6
आसीद्रक्तासुरोनाम महिषस्य सुतो बली । महाकायो महाबाहुर्हिरण्याक्ष इवापरः
May isang asura na nagngangalang Raktasura, isang makapangyarihang anak ni Mahisha—may dambuhalang katawan at malalaking bisig, tulad ng isa pang Hiranyaksha.
Verse 7
बलातिबल नामानौ तस्य पुत्रौ बभूवतुः । तौ विजित्य सुरान्सर्वान्देवेन्द्राग्निपुरोगमान्
Siya ay may dalawang anak na nagngangalang Bala at Atibala. Matapos nilang lupigin ang lahat ng mga diyos—sa pamumuno nina Indra at Agni—inilagay nila ang mga ito sa ilalim ng kanilang kapangyarihan.
Verse 8
त्रैलोक्येऽस्मिन्निरातंकौ चक्रतू राज्यमञ्जसा । तयोः सेना मुखे वीरास्त्रयस्त्रिंशत्प्रकीर्तिताः
Sa tatlong daigdig na ito, sila ay namuno nang may kagaanan, malaya sa takot. Sa unahan ng kanilang hukbo, tatlumpu't tatlong bayani ang ipinagbubunyi.
Verse 9
रौद्रात्मानो महायोधाः सहस्राक्षौहिणीमुखाः । सिंहस्कन्धा महाकाया दुरात्मानो महाबलाः
Mabangis ang kalikasan, sila ay mga dakilang mandirigma, mga pinuno ng malalawak na hukbo. May mga balikat na parang leon at dambuhalang katawan, masama ang budhi ngunit makapangyarihan ang lakas.
Verse 10
धूम्राक्षो भीमदंष्ट्रश्च कालवश्यो महाहनुः । ब्रह्मघ्नो यज्ञकोपश्च स्त्रीघ्नः पापनिकेतनः
Sina Dhūmrākṣa, Bhīmadaṃṣṭra, Kālavaśya, at Mahāhanu; Brahmaghna at Yajñakopa; Strīghna at Pāpaniketana—ito ang mga pangalang kabilang sa kanila.
Verse 11
विद्युन्माली च बन्धूकः शंकुकर्णो विभावसुः । देवांतको विकर्मा च दुर्भिक्ष क्रूर एव च
At naroon din sina Vidyunmālī, Bandhūka, Śaṃkukarṇa, at Vibhāvasu; Devāntaka, Vikarmā; Durbhikṣa at Krūra rin—(mga pinunò rin nila).
Verse 12
हयग्रीवोऽश्वकर्णश्च केतुमान्वृषभो द्विजः । शरभः शलभो व्याघ्रो निकुंभो मणिको बकः
Sina Hayagrīva at Aśvakarṇa; Ketumān, Vṛṣabha at Dvija; Śarabha, Śalabha, Vyāghra, Nikuṃbha, Maṇika at Baka—(mga pangalang ito’y binanggit din sa kanila).
Verse 13
शूर्पको विक्षरो माली कालो दण्डककेरलः । एते दैत्या महाकायास्तयोः सेनाधिकारिणः
Sina Śūrpaka, Vikṣara, Mālī, Kāla, at Daṇḍaka-kerala—ang mga dambuhalang Daitiya na ito ang mga kumandante ng hukbo ng dalawang magkapatid.
Verse 14
एवं तैः पृथिवी व्याप्ता पञ्चाशत्कोटि विस्तरा । एवं ज्ञात्वा तदा देवा भयेनोद्विग्नमानसाः
Kaya nga, ang daigdig—na umaabot sa lawak na limampung koṭi—ay nilaganap at sinakop nila. Nang malaman ito, ang mga deva ay nabagabag ang kalooban dahil sa takot.
Verse 15
सर्वैर्देवर्षिभिः सार्धं जग्मुस्ते हिमवद्वनम् । स्तोत्रेणानेन तां देवीं तुष्टुवुः प्रयतास्तदा
Kasama ang lahat ng mga banal na rishi, nagtungo sila sa gubat ng Himavat. Pagkaraan, taglay ang disiplinadong isipan, pinuri nila ang Diyosa sa pamamagitan ng himnong ito.
Verse 16
देवा ऊचुः । जयाक्षरे जयाऽनंते जयाऽव्यक्ते निरामये । जय देवि महामाये जय देवर्षिवंदिते
Wika ng mga diyos: Tagumpay sa Iyo, O Di-Nasisira; tagumpay sa Iyo, O Walang-Hanggan; tagumpay sa Iyo, O Di-Nahahayag, O Walang-Dungis. Tagumpay, O Diyosa ng dakilang Māyā; tagumpay sa Iyo na sinasamba ng mga banal na rishi.
Verse 17
जय विश्वेश्वरे गंगे जय सर्वार्थसिद्धिदे । जय ब्रह्माणि कौमारि जय नारायणीश्वरि
Tagumpay sa Iyo, O Gaṅgā, Ginang ng Panginoon ng Sansinukob; tagumpay sa Iyo na nagbibigay ng katuparan ng lahat ng layon. Tagumpay sa Iyo, O Brahmāṇī, O Kaumārī; tagumpay sa Iyo, O Nārāyaṇī, Dakilang Reyna ng mga diyosa.
Verse 18
जय ब्रह्माणि चामुंडे जयेन्द्राणि महेश्वरि । जय मातर्महालक्ष्मि जय पार्वति सर्वगे
Tagumpay sa Iyo, O Brahmāṇī; tagumpay sa Iyo, O Cāmuṇḍā. Tagumpay sa Iyo, O Indrāṇī; tagumpay sa Iyo, O Mahēśvarī, Dakilang Pinuno. Tagumpay sa Iyo, O Ina Mahālakṣmī; tagumpay sa Iyo, O Pārvatī, na lumalaganap sa lahat.
Verse 19
जय देवि जगत्सृष्टे जयैरावति भारति । जयानंते जय जये जय देवि जलाविले
Tagumpay sa Iyo, O Diyosa, pinagmumulan ng paglikha ng daigdig; tagumpay sa Iyo, O Airāvatī; tagumpay sa Iyo, O Bhāratī. Tagumpay sa Walang-Hanggan—tagumpay, tagumpay! Tagumpay sa Iyo, O Diyosa, na ang anyo ay ang rumaragasang tubig.
Verse 20
जयेशानि शिवे शर्वे जय नित्यं जयार्चिते । मोक्षदे जय सर्वज्ञे जय धर्मार्थकामदे
Tagumpay sa Iyo, O Īśānī; tagumpay sa Iyo, O Śivā, O Śarvā. Tagumpay magpakailanman sa Iyo na sinasamba sa sigaw na “jaya”. Tagumpay sa Iyo, tagapagkaloob ng mokṣa; tagumpay sa Iyo, ang Ganap na Nakaaalam; tagumpay sa Iyo na nagkakaloob ng dharma, artha, at kāma.
Verse 21
जय गायत्रि कल्याणि जय सह्ये विभावरि । जय दुर्गे महाकालि शिव दूति जयाऽजये
Tagumpay sa Iyo, O Gāyatrī, Mapalad na Ina; tagumpay sa Iyo, O Sahyā, Gabi na Nagliliwanag. Tagumpay sa Iyo, O Durgā, O Mahākālī; O sugo ni Śiva—tagumpay sa Iyo, O Ajayā, ang Di-Magagapi.
Verse 22
जय चण्डे महामुण्डे जय नन्दे शिवप्रिये । जय क्षेमंकरि शिवे जय कल्याणि रेवति
Tagumpay sa Iyo, O Caṇḍā; tagumpay sa Iyo, O Mahāmuṇḍā. Tagumpay sa Iyo, O Nandā, minamahal ni Śiva. Tagumpay sa Iyo, O Śivā na nagdudulot ng kagalingan; tagumpay sa Iyo, O Kalyāṇī; tagumpay sa Iyo, O Revatī.
Verse 23
जयोमे सिद्धिमांगल्ये हरसिद्धे नमोस्तु ते । जयापर्णे जयानन्दे महिषाऽसुरघातिनि
Tagumpay sa Iyo, O tagapagkaloob ng siddhi at pagpapala; pagpupugay sa Iyo, O Harasiddhā. Tagumpay sa Iyo, O Jayāparṇā; tagumpay sa Iyo, O Jayānandā; O pumatay sa asurang Mahiṣa—tagumpay sa Iyo.
Verse 24
जय मेधे विशालाक्षि जयानंगे सरस्वति । जयाशेषगुणावासे जयावर्ते सुरान्तके
Tagumpay sa Iyo, O Medhā (Talino); tagumpay sa Iyo, O Malalawak ang Mata. Tagumpay sa Iyo, O Sarasvatī, dalisay ang mga sangkap. Tagumpay sa Iyo, tahanan ng walang-hanggang mga kabutihan; tagumpay sa Iyo, O Jayāvartā; tagumpay sa Iyo, tagapuksa ng mga kapangyarihang kaaway.
Verse 25
जय संकल्पसंसिद्धे जय त्रैलोक्यसुंदरि । जय शुंभनिशुंभघ्ने जय पद्मेऽद्रिसंभवे
Tagumpay sa Iyo, O Ina, na tumutupad ng banal na panata; tagumpay sa Iyo, O kagandahan ng tatlong daigdig. Tagumpay sa Iyo, pumatay kina Śumbha at Niśumbha; tagumpay sa Iyo, O Padmā, na isinilang sa bundok.
Verse 26
जय कौशिकि कौमारि जय वारुणि कामदे । नमोनमस्ते शर्वाणि भूयोभूयो जयाम्बिके
Tagumpay sa Iyo, O Kauśikī; tagumpay sa Iyo, O Kaumārī. Tagumpay sa Iyo, O Vāruṇī; tagumpay sa Iyo, tagapagkaloob ng ninanais na biyaya. Paulit-ulit na pagpupugay sa Iyo, O Śarvāṇī; muli’t muli, tagumpay sa Iyo, O Ambikā.
Verse 27
त्राहि नस्त्राहि नो देवि शरण्ये शरणागतान्
Iligtas Mo kami, iligtas Mo kami, O Diyosa; O kanlungan ng lahat, sagipin Mo kaming lumapit upang sumilong sa Iyo.
Verse 28
सैवं स्तुता भगवती देवैः सर्वैर्वरानने । आत्मानं दर्शयामास भाभासितदिगन्तरम्
Sa gayong pagpupuri ng lahat ng mga deva, ang Mapalad na Diyosa na may marikit na mukha ay naghayag ng Kanyang sariling anyo, at pinagliwanag ang mga abot-tanaw sa lahat ng dako.
Verse 29
नमस्कृत्य तु तामूचुः सुरास्ते भयनाशनीम् । बलातिबलनामानौ हत्वा दैत्यौ महाबलौ । तेषां चैव महत्सैन्यं पाह्यतो महतो भयात्
Pagkatapos yumukod sa Diyosa na pumapawi ng takot, nagsalita ang mga deva: “Napatay Mo na ang makapangyarihang mga asura na tinatawag na Balātibala; ngayo’y ipagsanggalang Mo kami laban sa kanilang napakalaking hukbo—iligtas Mo kami sa dakilang pangamba.”
Verse 30
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दत्त्वा तेभ्योऽभयं ततः । बभूवाद्भुतरूपा सा त्रिनेत्रा चेन्दुशेखरा
Nang marinig ang kanilang mga salita at pagkalooban sila ng kawalang-takot, saka Siya nag-anyong kagila-gilalas—tatlong-mata, at ang buwan ay hiyas sa Kanyang tuktok.
Verse 31
सिंहारूढा महादेवि नानाशस्त्रास्त्रधारिणी । सुवक्त्रा विंशतिभुजा स्फूर्जद्विद्युल्लतोपमा
O Dakilang Diyosa, nakasakay Siya sa leon, may tangan ng sari-saring sandata at mga astra; marikit ang mukha, dalawampu ang bisig, at kumikislap na parang kidlat.
Verse 32
ततों ऽबिका निनादोच्चैः साट्टहासं मुहुर्मुहुः
Pagkaraan, si Ambikā ay umungal nang malakas, at paulit-ulit na humalakhak nang tumatagos ang tunog.
Verse 33
तस्या नादेन घोरेण कृत्स्नमापूरितं नभः । प्रकंपिताखिला चोर्वी सरिद्वारिधिमेखला
Dahil sa Kanyang nakapanghihilakbot na sigaw, napuno ang buong kalangitan; at ang buong daigdig—na napapaligiran ng mga ilog at karagatan—ay yumanig nang marahas.
Verse 34
शैलतुंगस्तनी रम्या प्रमदेव भयातुरा । तेऽपि तत्रासुराः प्राप्ताश्चतुरंगबलान्विताः
Ang marikit na Pramadā-devī, na ang dibdib ay mataas na parang tuktok ng bundok, ay napuno ng pangamba. Doon din dumating ang mga asura, taglay ang hukbong apat na sangay.
Verse 35
सम्यग्विदितविक्रान्ताः कालान्तकयमोपमाः । रक्षो दानवदैत्याश्च पाताले येऽपि संस्थिताः
Kilalá sa kanilang lakas, tulad ni Yama na tagapagwakas ng panahon—mga rākṣasa, dānava, at daitya; maging yaong nasa Pātāla (daigdig sa ilalim) ay lumitaw.
Verse 36
ते सर्व एव दैत्येन्द्राः कोटिशः समुपागताः । ततोऽभवन्महायुद्धं देव्यास्तत्रासुरैः सह
Ang lahat ng panginoon ng mga daitya ay nagtipon nang milyun-milyon. Pagkaraan, sumiklab doon ang dakilang digmaan sa pagitan ng Diyosa at ng mga asura.
Verse 37
बभूव सर्वब्रह्माण्डे ह्यकाण्डक्षयकारणम् । अक्षौहिणीसहस्राणि त्रयस्त्रिंशत्सुरेश्वरि
O Reyna ng mga diyos, sa buong sansinukob ito’y naging sanhi ng biglaang pagkalipol—tatlumpu’t tatlong libong akṣauhiṇī (ganap na hukbong-dibisyon) ang nasangkot/nalugmok.
Verse 38
एकविंशत्सहस्राणि शतान्यष्टौ च सप्ततिः । सानुगानां सयोधानां रथानां वातरंहसाम्
Dalawampu’t isang libo, at walong daan, at pitumpu—mga karwaheng pandigma na kasingbilis ng hangin, kasama ang mga tagasunod at mga mandirigma.
Verse 39
हत्वा सा लीलया देवी निन्ये क्षयमनाकुला
Pinuksa sila ng Diyosa na tila paglalaro lamang, walang pagkabalisa, at dinala sila sa ganap na pagkapuksa.
Verse 40
ततो देव्या हतानां च दानवानां महौजसाम् । गजवाजिरथानां च शरीरैरावृता मही
Pagkatapos, ang lupa ay natakpan ng mga bangkay ng mga makapangyarihang Danava na pinaslang ng Diyosa, pati na rin ng mga elepante, kabayo, at mga karwahe.
Verse 41
कबंधनृत्यसंकुले स्रवद्वसास्थिकर्द्दमे । रणाजिरे निशाचरास्ततो विचेरुरूर्जिताः
Sa larangan ng digmaan na iyon—na puno ng 'sayaw' ng mga katawang walang ulo, at maputik sa dumadaloy na taba at buto—ang mga makapangyarihang nilalang ng gabi ay gumala.
Verse 42
शृगाल गृधवायसाः परं प्रपातमादधुः । क्वचित्परे निशाचराः प्रपीतशोणितोत्कटाः । प्रतर्प्य चात्मनः पितॄन्समर्चयंस्तथा ऋषीन्
Ang mga jackal, buwitre, at uwak ay dumagsa roon sa malaking bilang. Sa ilang lugar, ang ibang mga nilalang ng gabi—mabangis dahil sa pag-inom ng dugo—ay nagbigay-lugod sa kanilang mga ninuno at sumamba rin sa mga Rishi.
Verse 43
गजान्नरांस्तुरंगमान्बभक्षिरे सुनिर्घृणाः । रथोडुपैस्तथा परे तरंति शोणितार्णवम्
Walang awa nilang nilamon ang mga elepante, tao, at kabayo. Ang iba, gamit ang mga karwahe bilang bangka, ay tumawid sa karagatan ng dugo.
Verse 44
इति प्रगाढसंगरे सुरारिसंघसंकुले । विराजतेऽम्बिका धनुः शराऽसिशूलधारिणी
Kaya, sa matinding labanan na iyon na puno ng mga hukbo ng mga kaaway ng mga diyos, si Ambikā ay nagliwanag—may hawak na busog, mga palaso, espada, at sibat.
Verse 45
गजेन्द्रदर्पमर्द्दनी तुरंगयूथपोथिनी । सुरारिसैन्यनाशिनी इतस्ततः प्रपश्यती
Siya na dumudurog sa kapalaluan ng mga dambuhalang elepante, sumisira sa mga kawan ng kabayo, tagapaglipol sa hukbo ng mga kaaway ng mga deva—tumingin siya sa magkabila’t panig.
Verse 46
सिंहाष्टकयुक्ते महा प्रेतके भूधरहंसशुभ्रोज्जलद्भास्वराभे वृषभसमाने मानिनीमथो ते दैत्येन्द्रवीराः पश्यंतः समुद्भूतरोषास्ततोऽपि जग्मुर्नदन्तो रवन्तो रवं मेघनादाः
Nang makita siya—nakasakay sa isang dambuhalang sasakyang tila kabaong, nakayuko sa walong leon, nagniningning na parang puting haṃsa sa ibabaw ng bundok, at mapagmataas na gaya ng toro—ang mga bayaning pinuno ng mga Daitya, sa pag-akyat ng poot, ay sumulong pa, umuungal at umuugong na parang kulog ng ulap-bagyo.
Verse 47
हाहाकारं विकुर्वाणा हन्यमानास्ततोऽसुराः । केचित्समुद्रं विविशुरद्रीन्केचिच्च दानवाः
Habang sila’y pinupuksa, ang mga Asura ay nagpalabas ng sigaw ng pangamba. Ang ilan ay sumuong sa dagat, at ang ilan sa mga Dānava ay tumakas sa mga bundok.
Verse 48
केचिल्लुञ्चितमूर्धानो जाल्मा भूत्वा वनेऽवसन् । दयाधर्मं ब्रुवाणाश्च निर्ग्रंथव्रतमास्थिताः
May ilan na inahit ang ulo, naging abang at kaawa-awa, at nanirahan sa gubat. Nagsasalita sila tungkol sa “habag” at “dharma,” ngunit tinanggap ang panatang Nirgrantha.
Verse 49
केचित्प्राणपरा भीताः पाखण्डाश्रममास्थिताः । हेतुवादपरा मूढा निःशौचा निरपेक्षकाः
May ilan, sa takot at pagkakapit sa buhay, ay sumilong sa mga orden ng maling pananampalataya. Nalilinlang at nakatuon sa pagtatalong pangangatwiran, sila’y naging marumi at walang malasakit sa wastong disiplina.
Verse 50
ते चाद्यापीह दृश्यन्ते लोके क्षपणकाः किल । तथैव भिन्दकाश्चान्ये शिवशास्त्रबहिष्कृताः
Hanggang ngayon, sinasabi na sila’y nakikita pa rin sa mundong ito bilang mga Kṣapaṇaka; at gayundin ay may iba pang tinatawag na Bhindaka—yaong mga itinakwil mula sa aral ng śāstra ni Śiva.
Verse 51
केचित्कौलव्रता ह्यस्मिन्दृश्यन्ते सकलैर्जनैः । सुरास्त्रीमांसभूयिष्ठा विकर्मस्थाश्च लिङ्गिनः
Dito, may ilan na nakikita ng lahat bilang tumutupad ng Kaula-vrata; labis ang pagkahumaling sa alak, babae, at karne, at bagama’t may mga tanda ng kabanalan, sila’y nasa mga gawaing ipinagbabawal.
Verse 52
प्रायो नैष्कृतिकाः पापा जिह्वोपस्थपरायणा । एवं देव्या हताः सर्वे बलातिबलसंयुताः
Karamihan sa kanila’y masasama at mapanlinlang, nakatuon sa pagnanasa ng dila at pita ng laman. Kaya’t silang lahat ay pinuksa ng Diyosa, bagama’t taglay ang makapangyarihang lakas ni Balātibala.
Verse 53
प्रभासं क्षेत्रमासाद्य संस्थिता सा तदाम्बिका । योगिनीनां चतुःषष्ट्या संयुता पापनाशिनी । बलातिबलनाशीति प्रभासे प्रथिता क्षितौ
Nang marating ni Ambikā ang banal na pook ng Prabhāsa, doon siya nanahan noon, kasama ang animnapu’t apat na Yoginī, tagapuksa ng kasalanan. Sa Prabhāsa siya’y sumikat sa daigdig bilang “Balātibala-nāśinī,” ang pumatay kay Balātibala.
Verse 54
देव्युवाच । चतुःषष्टिस्त्वया प्रोक्ता योगिन्यो याः सुरेश्वर । तासां नामानि मे ब्रूहि सर्वपापहराणि च
Wika ng Diyosa: “O Panginoon ng mga diyos, nabanggit mo na ang animnapu’t apat na Yoginī. Ipagbigay-alam mo rin sa akin ang kanilang mga pangalan—mga pangalang nag-aalis ng lahat ng kasalanan.”
Verse 55
ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि योगिनीनां महोदयम् । सर्वरक्षाकरं दिव्यं महाभयविनाशनम्
Wika ni Īśvara: “Makinig ka, O Diyosa; ipahahayag ko ang dakilang pagpapakita ng mga Yoginī—banal at makalangit, nagbibigay ng lahat ng pag-iingat, at pumupuksa sa malaking pangamba.”
Verse 56
आदौ तत्र महालक्ष्मीर्नंदा क्षेमंकरी तथा । शिवदूती महाभद्रा भ्रामरी चन्द्रमण्डला
Una sa kanila sina Mahālakṣmī, Nandā, at Kṣemaṃkarī; gayundin sina Śivadūtī, Mahābhadrā, Bhrāmarī, at Candramaṇḍalā.
Verse 57
रेवती हरसिद्धिश्च दुर्गा विषमलोचना । सहजा कुलजा कुब्जा मायावी शांभवी क्रिया
Siya si Revatī at Harasiddhi; Siya si Durgā, ang may pambihira at di-mapapantayang titig. Siya si Sahajā (likás), Kulajā (isinilang sa marangal na angkan), at Kubjā (ang mahiwagang nakabaluktot na Kapangyarihan); Siya si Māyāvī (tagapaghawak ng banal na ilusyon) at Śāṃbhavī Kriyā—ang sagradong lakas ng gawaing espirituwal na mula kay Śiva.
Verse 58
आद्या सर्वगता शुद्धा भावगम्या मनोतिगा । विद्याविद्या महामाया सुषुम्ना सर्वमंगला
Siya ang Unang Pinagmulan, sumasaklaw sa lahat at dalisay—nakikilala sa panloob na debosyon at lampas sa isip. Siya ang kaalaman at di-kaalaman, ang Dakilang Māyā; Siya ang Suṣumnā at bukal ng lahat ng pagpapala at kabutihang-palad.
Verse 59
ओंकारात्मा महादेवि वेदार्थजननी शिवा । पुराणान्वीक्षिकी दीक्षा चामुण्डा शंकरप्रिया
O Dakilang Diyosa, ang iyong pinakadiwa ay ang Oṃ; ikaw si Śivā, ang Ina na nagsisilang ng kahulugan ng mga Veda. Ikaw ang Purāṇa at ang banal na pagsisiyasat; ikaw mismo ang Dīkṣā (inisiyasyon); ikaw si Cāmuṇḍā, minamahal ni Śaṅkara.
Verse 60
ब्राह्मी शांतिकरी गौरी ब्रह्मण्या ब्राह्मणप्रिया । भद्रा भगवती कृष्णा ग्रहनक्षत्रमालिनी
Siya ay si Brāhmī, tagapaghatid ng kapayapaan; siya ay si Gaurī, tagapangalaga ng dharma at minamahal ng mga brāhmaṇa. Siya ay si Bhadrā, ang Mapalad na Ina; siya ay si Kṛṣṇā, na may kuwintas na parang garlandang binubuo ng mga planeta at mga bituin.
Verse 61
त्रिपुरा त्वरिता नित्या सांख्या कुंडलिनी ध्रुवा । कल्याणी शोभना निरया निष्कला परमा कला
Siya ay Tripurā at Tvaritā; siya ay Nityā, Sāṃkhyā, Kuṇḍalinī, at ang Matatag. Siya ay Kalyāṇī at ang Marikit; siya ang lampas sa pagbagsak, walang bahagi at walang dungis—ang Kataas-taasang Sining at Kapangyarihan.
Verse 62
योगिनी योगसद्भावा योगगम्या गुहाशया । कात्यायनी उमा शर्वा ह्यपर्णेति प्रकीर्तिता
Siya ay Yoginī, na ang tunay na kalikasan ay Yoga; siya’y naaabot sa pamamagitan ng Yoga at nananahan sa lihim na yungib ng puso. Siya ay Kātyāyanī, Umā, Śarvā; at ipinupuri rin sa pangalang Aparṇā.
Verse 63
चतुःषष्टिर्महादेवि एवं ते परिकीर्तिताः । स्तोत्रेणानेन दिव्येन भक्त्या यः स्तौति चंडिकाम्
Kaya nito, O Dakilang Diyosa, ang iyong animnapu’t apat (na pangalan) ay naipahayag na. Sinumang may debosyon na pumupuri kay Caṇḍikā sa pamamagitan ng banal na himnong ito—
Verse 64
तं पुत्रमिव शर्वाणी सर्वापत्स्वभिरक्षति । चतुर्दश्यामथाष्टम्यां नवम्यां च विशेषतः
Pinangangalagaan ni Śarvāṇī ang debotong iyon sa bawat panganib, na para bang sariling anak—lalo na sa ika-labing-apat na araw ng buwan, sa ikawalo, at sa ikasiyam.
Verse 65
उपवासैकभक्तेन तथैवायाचितेन च । गृहीतनियमा देवि ये जपंति च चंडिकाम्
O Diyosa, yaong nagtatangan ng mga panata—nag-aayuno, isang beses lamang kumakain, at nabubuhay sa kusang ibinigay na hindi hinihingi—at bumibigkas ng japa sa pangalan ni Caṇḍikā.
Verse 66
वर्षार्धं वर्षमेकं वा सिद्धास्ते तत्त्वचारिणः । आश्वयुक्छुक्लपक्षे च मन्वादिष्वष्टकासु च
Pagkaraan ng kalahating taon o isang buong taon, sila’y nagiging siddha—mga tunay na nagsasagawa na nakatindig sa katotohanan. Lalong mabisa ito sa maliwanag na kalahati ng Āśvayuja at sa mga araw ng Aṣṭakā na nagsisimula sa Manvādi.
Verse 67
कृत्वा महोत्सवं देवीं यजेच्छ्रेयोऽभिवृद्धये । पादुके धारयेद्देव्या दुर्गाभक्तो हिरण्मये
Matapos idaos ang dakilang pagdiriwang para sa Diyosa, dapat Siyang sambahin upang lumago ang kagalingan at kasaganaan. Ang deboto ni Durgā ay dapat magsuot ng ginintuang pādukā (sandalyas) ng Diyosa bilang banal na sagisag.
Verse 68
प्रमादविघ्नशांत्यर्थं क्षुरिकां च सदा पुमान् । पशुमांसासवैश्चैवमासुरं भावमाश्रिताः
Upang mapayapa ang kapabayaan at mga hadlang na sumasagka, dapat laging magtangan ang lalaki ng maliit na kutsilyo. Ngunit yaong kumakapit sa laman ng hayop at nakalalasing na alak ay tumatangan ng asal-asura, ang likas na demonyo.
Verse 69
ये यजन्त्यम्बिकां ते स्युर्दैत्या ऐश्वर्यभोगिनः । देवत्वं सात्त्विका यांति सात्त्विकीं भक्तिमास्थिताः
Ang mga sumasamba kay Ambikā ay maaaring maging mga Daitya na nagtatamasa ng kapangyarihan at ligayang makamundo; ngunit ang sāttvika, na nakatindig sa sāttvikang debosyon, ay umaabot sa kalagayang maka-diyos.
Verse 70
एतत्ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । बलातिबलनाशिन्या देव्या सर्वार्थसाधकम् । प्रभासक्षेत्रसंस्थायाः संक्षेपात्कीर्तिवर्धनम्
O Diyosa, ito ang naipahayag sa iyo: ang kadakilaan na pumupuksa sa kasalanan—ng Diyosa na lumilipol kay Balātibala—na tumutupad sa lahat ng layon. Ito’y maikling salaysay tungkol sa banal na diyos na nananahan sa Prabhāsakṣetra, at nagpapalago ng banal na karangalan.
Verse 119
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलातिबलदैत्यघ्नीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa, at sa unang bahagi, ang Prabhāsakṣetra Māhātmya, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Diyosa na pumuksa sa Daitya na si Balātibala,” na siyang Kabanata 119.