
Itinuturo ni Īśvara kay Mahādevī ang wastong pagkakasunod ng paglalakbay-dambana sa loob ng Prabhāsa-kṣetra: una, tumungo sa dakilang Puṣkareśvara, at pagkatapos ay sa Jānakīśvara na nasa timog ng pook na iyon. Ipinapahayag ng salaysay na ang Puṣkareśvara-liṅga ay napakamakapangyarihan at pinatutunayan ng huwarang pagsamba: si Brahmaputra (anak ni Brahmā) at ang pantas na si Sanatkumāra ay sumamba ayon sa itinakdang paraan, gamit ang ginintuang mga bulaklak na puṣkara; dito ipinaliliwanag ang pangalan at katanyagan ng dambana. Itinatakda rin ng kabanata ang aral sa bisa ng ritwal: ang debosyonal na pagsamba na may handog na gandha (pabango) at puṣpa (mga bulaklak), na isinasagawa nang sunod-sunod at wasto, ay itinuturing na pagkakaganap ng Puṣkarī-yātrā. Ipinangako ang bunga: ang lugar ay kilala bilang sarva-pātaka-nāśana, tagapaglipol ng lahat ng kasalanan, kaya ang paglalakbay ay paglilinis ng asal at isang disiplinadong landas ng bhakti.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुष्करेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे जानकीश्वरमुत्तमम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa dakilang Puṣkareśvara. At sa timog na panig nito ay naroon ang lubhang mapalad na Jānakīśvara.”
Verse 2
लिंगं महाप्रभावं तु ब्रह्मपुत्रेण पूजितम् । सनत्कुमारमुनिना श्रद्धया हेम पुष्करैः
Ang liṅga na yaon, na may dakilang kapangyarihang banal, ay sinamba ng anak ni Brahmā—ang pantas na si Sanatkumāra—nang may śraddhā, sa pamamagitan ng mga gintong lotus.
Verse 3
पूजितं तद्विधानेन तेन तत्पुष्करेश्वरम् । ख्यातं तत्र वरारोहे सर्वपातकनाशनम्
Nang sambahin niya ayon sa wastong ritwal, ang liṅga na iyon ay sumikat doon sa pangalang “Puṣkareśvara,” O marikit—tagapaglipol ng lahat ng kasalanan.
Verse 4
यस्तं पूजयते भक्त्या गंषपुष्पादिभिः क्रमात् । यात्रा कृता भवेत्तेन पौष्करी नात्र संशयः
Sinumang sumamba sa Kanya nang may debosyon—hakbang-hakbang, na may mababangong bulaklak at iba pang handog—ang paglalakbay-pananampalatayang Puṣkarī ay tunay na natupad sa kanya; walang alinlangan dito.
Verse 115
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वामनस्वामिमाहात्म्ये पुष्करेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चदशोत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagwawakas, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong aklat, ang Prabhāsa Khaṇḍa; sa unang bahagi, ang Prabhāsa Kṣetra Māhātmya; sa loob ng Vāmanasvāmi Māhātmya—Kabanata 115 na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Puṣkareśvara.”