Adhyaya 104
Itinuro ni Īśvara kay Devī ang sunod-sunod na paglalakbay-pananampalataya ayon sa mga direksiyon: ang naghahanap ay dapat tumungo sa dakilang Kotīśvara, at sa hilaga nito ay kilala rin bilang Koṭīśa. Ipinapaliwanag ang kabanalan ng pook sa isang sinaunang pangyayari malapit sa Kapāleśvara. Ang mga asetikong Pāśupata—pinapahiran ng abo, may buhol-buhol na buhok, may sinturong muñja, mapagpigil sa sarili at nagwawagi sa galit, mga brāhmaṇa Śiva-yogin—ay nagsagawa ng matinding tapas habang nililibot ang kṣetra sa apat na panig. Sila’y binilang na “isang koṭi” (crore) at nakatuon sa mantra-japa; ayon sa wastong ritwal, nagtatag sila ng isang liṅga malapit kay Kapāleśa at sinamba ito nang may debosyon. Nalugod si Mahādeva at ipinagkaloob ang mukti; sapagkat isang koṭi na ṛṣi ang nagkamit ng siddhi roon, ang liṅga ay sumikat sa daigdig bilang Kotīśvara. Sinasabi rin ang mga katumbas na bunga ng ritwal: ang debotong pagsamba kay Kotīśvara ay nagbibigay ng bunga na tulad ng koṭi mantra-japa; ang pag-aalay ng ginto sa isang brāhmaṇang bihasa sa Veda sa pook na ito ay katulad ng koṭi homa, at pinagtitibay na ang paglalakbay na ito ay tunay na mabunga.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कोटीश्वरमनुत्तमम् । तस्मादुत्तरतो देवि कोटीशमिति विश्रुतम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa walang kapantay na Koṭīśvara. Sa hilaga niyon, O Diyosa, naroon ang pook na tanyag bilang Koṭīśa.
Verse 2
पापघ्नं सर्वजंतूनां पशुपाशविमोक्षदम् । पुरा पाशुपता देवि कपालेश्वरसंनिधौ
Winawasak nito ang mga kasalanan ng lahat ng nilalang at nagkakaloob ng paglaya mula sa mga gapos ni Paśu (mga tanikala ng daigdig). Noong unang panahon, O Diyosa, ang mga Pāśupata—sa piling ni Kapāleśvara—
Verse 3
तपः कुर्वंति विपुलं भस्मोद्धूलितविग्रहाः । जटामुकुटसंयुक्ता मुंजमेखलधारिणः
Nagsagawa sila ng masaganang pag-aayuno at pagninilay—ang katawan ay pinahiran ng banal na abo, may putong na jaṭā na buhok na buhol-buhol, at may bigkis na damong muñja.
Verse 4
शांताः सर्वे जितक्रोधा ब्राह्मणाः शिवयोगिनः । तपः कुर्वंति तत्रस्था व्याप्य क्षेत्रं चतुर्द्दिशम्
Silang lahat ay payapa, napagtagumpayan ang galit—mga brāhmaṇa na yogin ni Śiva. Nanahan sila roon at nagsagawa ng austeridad, pinupuno ang banal na pook sa apat na panig.
Verse 5
कोटिसंख्या महादेवि मन्त्रजाप्यपरायणाः । सम्यक्संस्थाप्य ते लिंगं कपालेशसमीपगम्
Sila’y may bilang na isang koṭi, O Mahādevī, lubos na nakatuon sa pagbigkas ng mantra. Maingat nilang itinatag ang isang liṅga sa tabi ni Kapāleśa.
Verse 6
ततस्ते पूजयांचक्रुस्तल्लिंगं भक्तिसंयुताः । ततस्तुष्टो महादेवो मुक्तिं तेषां ददौ हरः
Pagkaraan, taglay ang debosyon, sinamba nila ang liṅga na iyon. Nalugod si Mahādeva—si Hara—at ipinagkaloob sa kanila ang mokṣa, ang kalayaan.
Verse 7
ऋषयः कोटिसंख्यातास्तस्मिन्सिद्धा यतः प्रिये । तेन कोटीश्वरं लिंगं नाम्ना ख्यातं धरातले
O minamahal, sapagkat ang mga ṛṣi na kasingdami ng isang koṭi ay nagkamit ng siddhi roon, ang liṅga ay sumikat sa daigdig sa pangalang Koṭīśvara.
Verse 8
यस्तं पूजयते भक्त्या कोटीश्वरमनामयम् । स कोटिमन्त्रजाप्यस्य फलं प्राप्स्यति मानवः
Sinumang sumamba kay Koṭīśvara na walang dungis, nang may bhakti, ang taong iyon ay tatanggap ng bunga na katumbas ng japa ng sampung milyong mantra.
Verse 9
हिरण्यं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । कोटिहोमफलं तस्य सम्यग्यात्राफलं भवेत्
Doon, nararapat maghandog ng ginto sa isang Brāhmaṇa na bihasa sa Veda; para sa kanya, ang bunga ay katumbas ng sampung milyong homa at siyang ganap na gantimpala ng paglalakbay-pananampalataya.
Verse 104
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कोटीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरधिक शततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-104 na kabanata, “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Koṭīśvara,” sa unang Prabhāsa-kṣetra Māhātmya ng ikapitong aklat, ang Prabhāsa Khaṇḍa, sa loob ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa na may walumpu’t isang libong taludtod.