Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 38
श्राद्धे कृते त्वमावस्यां पितृपक्षे च वै द्विजाः । अपुत्रा चैव या नारी काकवंध्या च या भवेत्
śrāddhe kṛte tvamāvasyāṃ pitṛpakṣe ca vai dvijāḥ | aputrā caiva yā nārī kākavaṃdhyā ca yā bhavet
O mga brāhmaṇa, kapag isinagawa ang śrāddha—lalo na sa araw ng amāvasyā (bagong buwan) at sa Pitṛpakṣa—maging ang babaeng walang anak na lalaki, at maging ang babaeng dumanas ng pagkabaog (kākavandhyā), ay sinasabing nasasaklaw ng mapagpagaling na kapala sa pamamagitan ng mga ritong ito.
Skanda (deduced from Dvārakā Māhātmya narrative context)
Tirtha: गोमती-उदधि-संगम (श्राद्ध-प्रसंग)
Type: sangam
Listener: द्विजाः (प्रत्यक्ष संबोधन)
Scene: पितृपक्ष/अमावस्या का तट: ब्राह्मणों के सामने कुश, तिल, जल-पात्र; स्त्री शोक-और-आशा के भाव से तर्पण/श्राद्ध-सामग्री अर्पित करती; धूप-दीप, शांत समुद्र-ध्वनि।
FAQs
Ancestral rites (Śrāddha), especially in sacred times like Amāvasyā and Pitṛpakṣa, are upheld as powerful remedial dharma that generates auspicious merit even amid personal afflictions.
Within this adhyāya’s flow, the praise centers on the Gomati–Ocean confluence (Gomatī-udadhi-saṅgama) in the Dvārakā region.
Performance of Śrāddha on Amāvasyā and during Pitṛpakṣa.