नोत्तानशायी भवति मातुरंके नरेश्वर । गुणान्पठति कृष्णस्य यः काले स्नानकर्मणः
nottānaśāyī bhavati māturaṃke nareśvara | guṇānpaṭhati kṛṣṇasya yaḥ kāle snānakarmaṇaḥ
O hari, ang sinumang bumibigkas ng mga kabutihan ni Kṛṣṇa sa oras ng banal na paliligo ay hindi na muling hihiga na walang magawa sa kandungan ng ina—hindi na babalik sa pagsilang bilang sanggol.
Unspecified (addressing a king; likely Sūta in Purāṇic frame)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Nara-īśvara (king)
Scene: A devotee at the bathing rite recites Kṛṣṇa’s virtues with folded hands; the scene subtly contrasts infant-birth imagery (mother’s lap) fading away, symbolizing cessation of rebirth.
Remembering and reciting the Lord’s virtues is portrayed as a direct antidote to repeated birth.
Dvārakā, where Kṛṣṇa’s worship is linked to release from saṁsāra.
Reciting (reading aloud) Kṛṣṇa’s guṇas during the bathing rite (snāna-karman).