Adhyaya 11
Inilalahad sa kabanatang ito ang pagtuturo ni Prahlāda sa mga marurunong na brāhmaṇa tungkol sa paglapit sa tīrtha na tinatawag na “Viṣṇupadodbhava”—isang banal na bukal na inuugnay sa bakas ng paa ni Viṣṇu at kinikilalang kaugnay ng tradisyong Gaṅgā/Vaiṣṇavī. Sinasabi na ang pagtanaw pa lamang sa tīrtha ay nagkakaloob na ng gantimpalang tulad ng pagligo sa Gaṅgā. Inilatag ang sunod-sunod na ritwal: alalahanin ang pinagmulan at purihin ang tīrtha bilang tagapagwasak ng kasalanan sa pamamagitan ng paggunita at pagbigkas; maghandog ng arghya na may pormal na pagpupugay sa ilog na parang diyosa; magsagawa ng snāna nang may disiplina, nakaharap sa silangan, at magpahid ng lupa ng tīrtha; at magsagawa ng tarpaṇa para sa mga deva, pitṛ (mga ninuno), at mga tao gamit ang tila at akṣata. Pagkaraan, anyayahan ang mga brāhmaṇa at isagawa ang śrāddha na may angkop na dakṣiṇā (ginto/pilak), kasama ang pagkakawanggawa sa mahihirap at nagdurusa. Iminumungkahi rin ang mga kapaki-pakinabang na handog—sapin sa paa, sisidlang tubig, inasnan na kanin na may yogurt na may gulay at kumin—at pag-aalay ng kasuotang pangritwal na iniuugnay kay Rukmiṇī, na tinatapos sa debosyonal na hangaring malugod si Viṣṇu. Sa phalaśruti, ang nagsasagawa ay nagiging “kṛtakṛtya,” ang mga ninuno’y nagkakamit ng pangmatagalang kasiyahan na tulad ng Gayā-śrāddha, umaabot sa daigdig na Vaiṣṇava; ang deboto’y pinagpapala ng kasaganaan at pabor ng Diyos, at ang pakikinig sa kabanata ay sinasabing nakapagpapalaya rin sa mga kasalanan.
Shlokas
Verse 1
प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठास्तीर्थं विष्णुपदोद्भवम् । यस्य दर्शनमात्रेण गंगास्नानफलं लभेत्
Wika ni Prahlāda: Pagkatapos nito, O pinakadakila sa mga Brāhmaṇa, magtungo sa tīrtha na sumibol mula sa paa ni Viṣṇu. Sa pagtanaw pa lamang dito, nakakamit ang bunga ng pagligo sa Gaṅgā.
Verse 2
यस्योत्पत्तिर्मया पूर्वं कथिता द्विजसत्तमाः । यस्य संस्मरणादेव कीर्तनात्पापनाशनम्
O pinakadakila sa mga Brāhmaṇa, ang pinagmulan ng tīrtha na iyon ay naisalaysay ko na noon. Sa pag-alaala lamang at sa pag-awit ng papuri rito, napapawi ang kasalanan.
Verse 3
हरिणा या समानीता रुक्मिण्यर्थे महात्मना । यस्या गण्डूषमात्रेण हयमेधफलं लभेत्
Ang banal na tubig na dinala ng dakilang-si-Hari para kay Rukmiṇī—sa pag-inom lamang ng isang lagok, nakakamit ang bunga ng handog na Aśvamedha.
Verse 4
विष्णोः पादप्रसूताया वैष्णवीति च विश्रुता । तत्र गत्वा महाभाग गृहीत्वाऽर्घ्यं विधानतः
Siya’y tanyag bilang “Vaiṣṇavī,” na isinilang mula sa talampakan ni Viṣṇu. O mapalad, pagdating doon, maghandog ng arghya (tubig na alay-pagpupugay) ayon sa wastong tuntunin.
Verse 5
नमस्ये त्वां भगवति विष्णुपादतलोद्भवे । गृहाणार्घ्यमिदं देवि गंगे त्वं हरिणा सह
Sumasamba ako sa iyo, O Mapalad na Diyosa, na sumibol mula sa ilalim ng talampakan ni Viṣṇu. O Diyosa Gaṅgā, tanggapin mo ang arghyang ito—kasama si Hari.
Verse 6
इत्युच्चार्य द्विजश्रेष्ठा मृदमालभ्य पाणिना । प्राङ्मुखः संयतो भूत्वा स्नानं कुर्यादतन्द्रितः
Pagkasambit nang gayon, O pinakadakila sa mga dvija, kumuha ng lupang pampadalisay sa kamay. Humarap sa silangan, magpigil ng sarili, at magsagawa ng paliligo sa ritwal nang masinop at di nagpapabaya.
Verse 7
देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च तर्पितव्यं तिलाक्षतैः । उपहृत्योपहारांश्च ह्याहूय ब्राह्मणांस्ततः
Sa pamamagitan ng linga at mga butil ng bigas, maghandog ng tarpaṇa (pagpapasiyang pagbubuhos) sa mga deva, sa mga ninuno, at pati sa mga tao; saka magdala ng mga handog at anyayahan ang mga brāhmaṇa pagkatapos.
Verse 8
श्रद्धया परया युक्तः श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । यथोक्तां दक्षिणां दद्यात्सुवर्णं रजतं तथा
Taglay ang sukdulang pananampalataya, ang taong may pag-unawa ay dapat magsagawa ng śrāddha; at magbigay ng dakṣiṇā ayon sa itinakda—ginto at gayundin pilak—alinsunod sa ritwal.
Verse 9
दीनान्ध कृपणानाञ्च दानं देयं स्वशक्तितः । विशेषतः प्रदातव्यं सुवर्णं द्विजसत्तमाः
Magbigay ng kawanggawa ayon sa sariling kakayahan sa dukha, bulag, at salat; at, O pinakamainam sa mga dvija, lalo na ang ginto ang dapat ihandog.
Verse 10
उपानहौ ततो देये जलकुम्भं द्विजातये । दध्योदनं सलवणं शाकजीरकसंयुतम्
Pagkaraan, magbigay ng panyapak at banga ng tubig sa isang dvija; at maghandog ng kaning hinaluan ng yogurt, may asin, kasama ang gulay at kumin.
Verse 11
रक्तवस्त्रैः कंचुकीभी रुक्मिणीं परिधापयेत् । विप्रपत्नीश्च विप्रांश्च विष्णुर्मेप्रीयतामिति
Bihisan si Rukmiṇī ng pulang kasuotan at pang-itaas; at parangalan ang mga asawa ng brāhmaṇa at ang mga brāhmaṇa, na may panalangin: “Nawa’y malugod sa akin si Viṣṇu.”
Verse 12
एवं कृते द्विज श्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । पितॄणामक्षया तृप्तिर्गयाश्राद्धेन वै यथा
Kapag nagawa ito, O pinakamainam sa mga dvija, ang tao’y nagiging ganap na tumupad sa tungkulin; at ang mga ninuno’y nagkakamit ng di-nauubos na kasiyahan—gaya ng bantog na śrāddha sa Gayā.
Verse 13
वैष्णवं लोकमायान्ति पितरस्त्रिकुलोद्भवाः । जीवते स श्रियायुक्तः पुत्रपौत्रसमन्वितः
Ang mga ninuno—mula sa tatlong linya ng angkan—ay nakararating sa daigdig ni Viṣṇu, ang Vaishnava-loka; at ang nagsagawa ay nabubuhay na may kasaganaan, kasama ang mga anak at apo.
Verse 14
प्रीतः सदा भवेत्तस्य रुक्मिण्या सह केशवः । यच्छते वाञ्छितान्सर्वानैहिकामुष्मिकान्प्रभुः
Si Keśava, kasama si Rukmiṇī, ay laging nalulugod sa kanya; at ang Panginoon ay nagkakaloob ng lahat ng minimithing biyaya—maging sa daigdig na ito at sa kabilang-buhay.
Verse 15
एतन्माहात्म्यमतुलं विष्णुपादोद्भवं तथा । यः शृणोति हरौ भक्त्या सर्वपापैः स मुच्यते
Ang walang kapantay na kadakilaang ito—na nagmula sa mismong mga paa ni Viṣṇu—ang sinumang makinig dito nang may debosyon kay Hari ay napapalaya sa lahat ng kasalanan.
Verse 16
श्रुत्वाऽध्यायमिमं पुण्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते
Ang sinumang makinig sa kabanatang ito na banal at mapagpala ay napapalaya sa lahat ng kasalanan, sapagkat ito’y puspos ng dalisay na kabutihang-loob.