Adhyaya 58
Ang kabanatang ito ay inihaharap bilang isang aral na pang-teolohiya na itinuro ni Pulastya sa isang hari. Itinatampok niya ang isang tiyak na pook-paglalakbay na banal—ang Umā–Maheśvara Tīrtha—at inilalarawan ito bilang lugar na nagbibigay ng pinakadakilang kabutihang-loob at gantimpalang espirituwal. Ikinakabit ng salaysay ang pagkakatatag ng pook sa isang debotong nagngangalang Dhundhumāra, at binibigyang-diin na ang bhakti (taos-pusong debosyon) ang nagpapabanal sa heograpiya. Payak ang tagubilin: ang manlalakbay ay dapat pumunta sa Umā–Maheśvara at sambahin ang banal na mag-asawa, sina Umā at Maheśvara, nang may taimtim na paggalang. Sa phalāśruti, ipinangako na ang sumasamba ay makaiiwas sa kamalasan sa loob ng pitong sunod-sunod na kapanganakan, bunga ng disiplinadong pagsamba sa itinakdang tīrtha.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । उमामाहेश्वरं गच्छेत्ततो राजन्सुपुण्यदम् । स्थापितं भक्तियुक्तेन धुन्धुमारेण यत्पुरा
Sinabi ni Pulastya: Pagkatapos, O hari, marapat na magtungo sa Umā–Māheśvara, tagapagkaloob ng dakilang kabutihan; noong unang panahon ito’y itinatag ni Dhundhumāra na puspos ng bhakti.
Verse 2
दांपत्यं पूजयेद्भक्त्या यस्तत्र मनुजाधिप । सप्त जन्मांतराण्येव न स दौर्भाग्यमाप्नुयात
O panginoon ng mga tao, sinumang sumamba roon sa Banal na Mag-asawa nang may debosyon, sa pitong sunod na kapanganakan ay hindi siya mahuhulog sa kasawian.
Verse 58
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उमामाहेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-58 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Umā–Māheśvara Tīrtha,” sa ikatlong bahagi, Arbuda Khaṇḍa, sa ikapitong aklat, Prabhāsa Khaṇḍa, ng banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod.