
Inilalahad sa adhyaya na ito ang tagubilin ni Pulastya tungkol sa Devakhāta, isang tīrtha na itinuturing na may sukdulang kabanalan at dakilang bisa ng kabutihang-loob. Sinasabing ang katanyagan nito ay kusang nahahayag at kinikilala ng mga pantas at marurunong (vibudha). Pagkaraan, itinatakda ang gawaing pang-ritwal: ang pagsasagawa ng śrāddha sa pook na ito, lalo na sa araw ng amāvāsyā (bagong buwan), at higit pang mainam kapag tumapat sa panahong ang araw ay lumilipat sa Kanyā (Virgo) ayon sa kalendaryo. Iniuugnay ang ritong ito sa dalawang bunga: ang nagsasagawa ay nagkakamit ng mataas na kalagayan pagkamatay, at ang mga pitṛ (mga ninuno) ay tumatanggap ng biyayang pagliligtas, maging yaong sinasabing napadpad sa mahihirap na kapalaran. Nagtatapos ang kabanata sa karaniwang colophon na nagsasaad na ito’y bahagi ng Skanda Mahāpurāṇa, sa Prabhāsa Khaṇḍa at Arbuda Khaṇḍa, at pinapangalanan ang paksa bilang salaysay ng pinagmulan at kadakilaan (māhātmya) ng Devakhāta.
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । देवखातं ततो गच्छेत्सुपुण्यं तीर्थमुत्तमम् । यत्ख्यातिर्विबुधैः सर्वैः स्वयमेव व्यधीयत
Sinabi ni Pulastya: Pagkaraan nito, nararapat na magtungo sa Devakhāta, isang tīrtha na lubhang dakila at puspos ng kabanalan; ang kanyang katanyagan ay kusang naitatag sa gitna ng lahat ng mga diyos.
Verse 2
तत्र यः कुरुते श्राद्धममावास्यां विशेषतः । कन्यागते रवौ राजन्स लभेत्परमं पदम् । पितॄन्स तारयत्येव प्राप्तानपि सुदुर्गतिम्
O Hari, sinumang magsagawa ng śrāddha roon—lalo na sa araw ng amāvāsyā (bagong buwan)—kapag ang Araw ay pumasok sa Kanyā (Virgo), ay makakamtan ang kataas-taasang tahanan; at tunay niyang maililigtas ang kanyang mga ninuno, kahit sila’y napadpad sa lubhang mabigat na kalagayan.
Verse 45
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे श्रीदेवखातोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचचत्वारिंशोऽध्यायः
Sa gayon nagwawakas ang ika-apatnapu’t limang kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Pinagmulan at Kadakilaan ng Śrī Devakhāta,” sa ikatlong bahagi na tinatawag na Arbuda Khaṇḍa, sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā.