Adhyaya 43
Itinuro ni Pulastya sa haring kausap na magtungo sa isang banal na liṅga na tinatawag na Siddhaliṅga, na inilalarawang nagbibigay ng “mabuting katuparan” at itinatag ng mga siddha. Inilalahad ang dambana bilang tagapag-alis ng lahat ng pātaka, ang mabibigat na dungis at kasalanan. Pagkaraan, tinutukoy ang isang kalapit na kuṇḍa na may pambihirang dalisay na tubig; ang pagligo roon ay sinasabing nagpapalaya mula sa kasalanang brahmahatyā, isang huwarang malaking kasalanan sa diskursong Purāṇiko at pang-batas. Pinalalawak pa ang bisa ng pook: anumang hangaring pagnilayan habang naliligo ay ipinangakong matatamo, at sa wakas ng buhay ay mararating ang “pinakamataas na kalagayan”. Sa pangwakas na kolofon, inilalagay ang kabanatang ito sa malawak na balangkas ng Skanda Purāṇa, binabanggit ang Prabhāsa Khaṇḍa, ang bahaging Arbuda Khaṇḍa, at ang pamagat ng adhyāya, bilang panloob na tanda para sa paglipat at pag-iindeks.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सिद्धलिंगं सुसिद्धिदम् । सिद्धैस्तु स्थापितं लिंगं सर्वपातकनाशनम्
Sinabi ni Pulastya: Pagkaraan nito, O pinakamainam sa mga hari, marapat na magtungo sa Siddhaliṅga, ang nagbibigay ng ganap na siddhi. Ang liṅga na iyon ay itinatag ng mga Siddha at pumupuksa sa lahat ng mabibigat na kasalanan.
Verse 2
तत्रास्ति शोभनं कुण्डं सुनिर्मलजलान्वितम् । तत्र स्नातो नरः सम्यङ्मुच्यते ब्रह्महत्यया
Naroon ay may isang marilag na lawa, hitik sa lubhang dalisay na tubig. Ang sinumang maligo roon nang wasto ay napapalaya maging sa kasalanang brahmahatyā (pagpatay sa isang brāhmaṇa).
Verse 3
यंयं काममभिध्यायंस्तत्र स्नाति नरो नृप । अवश्यं तमवाप्नोति निष्ठांते च परां गतिम्
O Hari, anumang hangarin ang pagnilayan ng tao at saka siya maligo roon, tiyak na matatamo niya ang mismong hangaring iyon; at sa wakas ng buhay ay mararating din niya ang kataas-taasang kalagayan.
Verse 43
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे सिद्धेश्वरमहिमवर्णनंनाम त्रयश्चत्वारिंशोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-43 kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Siddheśvara,” sa ikatlong bahagi na tinatawag na Arbuda Khaṇḍa, sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā.