Adhyaya 42
Ang kabanatang ito ay isang maikling aral kung saan si Pulastya ay nagsasalita sa isang dakilang hari (nṛpaśreṣṭha). Itinuturo niya na magtungo sa isang pinakamataas na liṅga na ganap na nag-aalis ng kasalanan (liṅgaṃ pāpaharaṃ param), kilala sa buong daigdig, na itinatag ng pantas na si Uddālaka, na tinatawag na Uddālakeśvara. Ipinapakita ng kabanata ang pananampalatayang malapit sa ritwal: ang paghipo (spṛṣṭa), pagtanaw (dṛṣṭa), at lalo na ang pagsamba (pūjita) sa liṅga ay may bisa. Ang mga bunga ay inilalahad sa tatlong antas: (1) pangkasalukuyang kagalingan—pagkalaya sa lahat ng karamdaman (sarvaroga-vinirmukta); (2) katatagang panlipunan at pang-ritwal—pagiging karapat-dapat na makamit o mapanatili ang buhay-grihastha o maybahay (gārhasthyaṃ prāpnuyāt); at (3) pag-angat na pangkaligtasan—pagkalaya sa lahat ng kasalanan at pagdakila sa kaharian ni Śiva (śivaloke mahīyate). Sa huli, itinatala ng kolofon na ang kabanatang ito ay nasa Prabhāsa Khaṇḍa, Arbuda Khaṇḍa, bilang Adhyāya 42.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ लिंगं पापहरं परम् । उद्दालकेन मुनिना स्थापितं लोकविश्रुतम्
Wika ni Pulastya: Pagkatapos nito, O pinakamainam sa mga hari, marapat na magtungo sa kataas-taasang liṅga na nag-aalis ng kasalanan—na itinatag ng pantas na si Uddālaka at bantog sa lahat ng daigdig.
Verse 2
तस्मिन्स्पृष्टेऽथ वा दृष्टे पूजिते च विशेषतः । सर्वरोग विनिर्मुक्तो गार्हस्थ्यं प्राप्नुयान्नरः
Sa paghipo sa liṅga na iyon, o kahit sa pagtanaw lamang dito—at lalo na sa pagsamba—ang tao’y napapalaya sa lahat ng karamdaman at nagkakamit ng masaganang buhay-pamilya.
Verse 3
सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते
Malaya sa lahat ng kasalanan, ang tao’y pinararangalan sa Śivaloka, ang daigdig ni Śiva.
Verse 42
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उद्दालकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-apatnapu’t dalawang kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Uddālakeśvara,” sa Arbuda Khaṇḍa (ikatlong bahagi) ng ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa na may walumpu’t isang libong taludtod.