Adhyaya 28
Itinuro ni Pulastya sa isang haring tagapakinig ang tungkol sa isang napakabanal at mapagkaloob na pook-tubig na tinatawag na “Mānuṣya-hrada/Mānuṣya-tīrtha” sa Prabhāsa. Sinasabi ng kabanata na ang pagligo roon ay nagpapatatag ng kalagayang-tao: kahit ang may mabibigat na kasalanan ay hindi mahuhulog sa kapanganakang-hayop. Bilang patunay, isang kawan ng usa na hinahabol ng mga mangangaso ang pumasok sa tubig; agad silang naging tao at taglay pa rin ang alaala ng dating buhay. Dumating ang mga mangangaso na may sandata at nagtanong sa dinaanan ng mga usa; ipinaliwanag ng mga bagong-tao na ang pagbabago ay dahil lamang sa kapangyarihan ng tīrtha. Kaya iniwan ng mga mangangaso ang kanilang sandata, naligo, at nakamit ang “siddhi,” isang banal na pagtatamo. Nang makita ang lakas nitong mag-alis ng kasalanan, sinikap ni Śakra (Indra) na pahinain ito sa pamamagitan ng pagtabon ng alikabok, ngunit nananatili raw ang bisa: ang maliligo sa Budhāṣṭamī ay hindi magkakamit ng pagiging-hayop, at sa śrāddha-dāna ay matatamo ang ganap na bunga ng pitṛ-medha.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सुपुण्यं मानुषं ह्रदम् । यत्र स्नातो नरः सम्यङ्मनुष्यो जायते सदा
Wika ni Pulastya: Pagkaraan nito, O pinakamainam sa mga hari, dapat kang magtungo sa lubhang mapagpalang lawa na tinatawag na Mānuṣa. Ang sinumang maligo roon nang wasto ay laging isisilang bilang tao.
Verse 2
न तिर्यक्त्वमवाप्नोति कृत्वाऽपि बहुपातकम् । तत्राश्चर्यमभूत्पूर्वं यत्तच्छृणु नराधिप
Kahit nakagawa ng maraming mabibigat na kasalanan, hindi siya mapapasa-silang bilang hayop (pagkatapos maligo roon). Noong una’y may naganap na isang kababalaghan sa lugar na iyon—pakinggan mo, O hari.
Verse 3
मृगयूथमनुप्राप्त व्याधव्याप्तं समन्ततः । ते मृगा भयसन्त्रस्ताः प्रविष्टा जलमध्यतः
Isang kawan ng usa, na napalibutan sa lahat ng panig ng mga mangangaso na dumating, ay pumasok sa gitna ng tubig dahil sa matinding takot.
Verse 4
सद्यो मनुष्यतां प्राप्ताः पूर्वजातिस्मरास्तथा । एतस्मिन्नेव काले तु व्याधास्ते समुपागताः
Pagdaka’y nagkamit sila ng anyong-tao at naalaala rin ang kanilang mga dating kapanganakan. Sa sandaling iyon din, dumating doon ang mga mangangaso.
Verse 5
चापबाणधराः सर्वे यथा वै यमकिंकराः । पप्रच्छुश्च मृगान्भूप मानुषत्वमुपागतान्
Silang lahat ay may tangan na busog at palaso, na wari’y mga lingkod ni Yama. At tinanong nila—O hari—ang mga usang nagkamit ng pagkatao.
Verse 6
मृगयूथमनु प्राप्तमस्मिन्स्थाने जलाश्रये । केन मार्गेण तद्यातं वदध्वं सत्वरं हि नः । वयं सर्वे परिश्रांताः क्षुत्तृड्भ्यां च विशेषतः
“Sinundan namin ang kawan ng usa hanggang sa pook na ito sa may tubig. Saang daan ito nagpunta? Sabihin ninyo agad sa amin. Kami’y pawang pagod, lalo na sa gutom at uhaw.”
Verse 7
मनुष्या ऊचुः । वयं ते हरिणाः सर्वे मानुष्यं भावमाश्रिताः । तीर्थस्यास्य प्रभावेण सत्यमेतदसंशयम्
Nagsalita ang mga lalaki: “Kami yaong mga usa; tinanggap namin ang kalagayang pagiging tao. Sa bisa ng banal na tīrtha na ito, ito’y tunay—walang alinlangan.”
Verse 8
पुलस्त्य उवाच । ततस्ते शबराः सर्वे त्यक्त्वा चापानि पार्थिव । कृत्वा स्नानं जले तस्मिन्सद्यः सिद्धिं गता नृप
Wika ni Pulastya: Pagkaraan nito, O hari, itinapon ng lahat ng mangangaso na Śabara ang kanilang mga pana; at matapos maligo sa banal na tubig na iyon, agad nilang natamo ang siddhi, ang ganap na tagumpay na espirituwal, O pinuno.
Verse 9
ततः शक्रस्तु तद्दृष्ट्वा तीर्थं पापहरं नृप । पूरयामास सर्वत्र पांसुभिर्नृपसत्तम
Pagkatapos, si Śakra (Indra), nang makita ang tīrtha na pumapawi ng kasalanan, O hari, ay pinuno iyon sa lahat ng dako ng alikabok, O pinakamainam sa mga pinuno.
Verse 10
अद्यापि मनुजास्तत्र बुधाष्टम्यां नराधिप । स्नानं ये प्रकरिष्यंति तिर्यक्त्वं न व्रजंति ते
Hanggang ngayon, O panginoon ng mga tao, ang sinumang magsagawa ng paliligo sa ritwal doon sa Budhāṣṭamī (ikawalong araw na tumapat sa Miyerkules) ay hindi mahuhulog sa kapanganakang-hayop.
Verse 11
पितृमेधफलं कृत्स्नं श्राद्धदानादवाप्नुयुः
Sa pamamagitan ng pag-aalay ng kaloob na kaugnay ng Śrāddha, natatamo nila nang ganap ang bunga ng handog na Pitṛmedha.
Verse 28
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे मनुष्यतीर्थप्रभाव वर्णनंनामाष्टाविंशोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-28 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kaluwalhatian ng Manuṣya Tīrtha,” sa ikatlong Arbuda Khaṇḍa, sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa, ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.