Adhyaya 27
Itinuro ni Pulastya sa haring tagapakinig na magtungo sa dakilang Cakratīrtha. Ipinapaliwanag ang kabanalan ng pook sa isang salaysay ng pinagmulan: si Viṣṇu, na tinatawag na Prabhaviṣṇu, ay minsang nakipagdigma, pinuksa ang mga Dānava, at doon niya pinakawalan ang banal na cakra. Pagkaraan nito, nagsagawa si Viṣṇu ng paglilinis sa pamamagitan ng pagligo sa malinaw na talon o bukal (sunnirjhara), na wari’y hinuhugasan ang mismong tubig; dahil sa pagdikit ng pagka-Diyos, tumindi ang kadalisayan (medhyatā) ng tīrtha. Sumunod ang tagubilin: ang sinumang magsagawa ng śrāddha rito sa mga panahon ng “pagtulog” at “pagkagising” ni Hari (śayane, bodhane) ayon sa kalendaryong Vaiṣṇava, ay magdudulot ng pangmatagalang kasiyahan sa mga ninuno—umaabot hanggang isang buong kalpa. Sa wakas, may kolofon na nagsasaad na ito ang ika-27 adhyāya ng Arbuda Khaṇḍa sa loob ng Prabhāsa Khaṇḍa ng Skanda Mahāpurāṇa.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ चक्रतीर्थमनुत्तमम् । यत्र चक्रं पुरा मुक्तं विष्णुना प्रभविष्णुना
Sinabi ni Pulastya: Pagkaraan nito, O pinakamahusay sa mga hari, dapat magtungo sa walang kapantay na Cakra-tīrtha—doon noong unang panahon inihagis ni Viṣṇu, ang makapangyarihang Panginoon, ang kanyang banal na cakra (diskus).
Verse 2
निहत्य दानवान्संख्ये कृत्वा स्नानं सुनिर्झरे । विष्णुः प्राक्षालयत्तोयं तेन तन्मेध्यतां गतम्
Matapos patayin ang mga Dānava sa labanan at maligo sa magandang talon, si Viṣṇu ay naglinis doon gamit ang tubig; dahil sa gawang iyon, ang tubig ay nagkamit ng kabanalan at kadalisayang pang-ritwal.
Verse 3
तत्र श्राद्धं तु यः कुर्याच्छयने बोधने हरेः । आकल्पं पितरस्तस्य तृप्तिं यांति नराधिप
O hari, sinumang magsagawa ng śrāddha roon—sa panahon ng paghiga at paggising ni Hari—ang kanyang mga ninuno ay makatatamo ng kasiyahan hanggang sa wakas ng kapanahunan.
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे चक्रतीर्थप्रभाववर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
Sa ganito, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa, at sa ikatlong sangay, ang Arbuda Khaṇḍa, nagtatapos ang ika-27 kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Cakra Tīrtha.”