उलूक उवाच । इतिदमुक्तमखिलं पूर्वजन्मसमुद्भवम् । स्वरूपमायुषो हेतुः कौशिकत्वस्य चेति मे
ulūka uvāca | itidamuktamakhilaṃ pūrvajanmasamudbhavam | svarūpamāyuṣo hetuḥ kauśikatvasya ceti me
Sinabi ni Ulūka: “Ganyan ko na isinalaysay nang buo ang lahat ng nagmula sa dating kapanganakan—ang tunay kong pagkakakilanlan, ang sanhi ng aking haba ng buhay, at ang dahilan ng aking pagiging ‘Kauśika’.”
Ulūka
Scene: A speaking owl-sage figure (Ulūka/Purūhūta) concludes his confession before companions, seated in a forested or mountain-edge setting; the mood is calm, explanatory, and final.
Present conditions are often rooted in past karma; understanding one’s story is presented as a step toward dharmic resolution.
No specific tīrtha is named in this verse; it marks a transition in the dialogue after the backstory.
None; the verse is a narrative conclusion to Ulūka’s account.