स्वभावतो विश्वमिदं हि वर्तते स्वभावतः सूर्यमुखा भ्रमंत्यमी । स्वभावतो वायवो वांति नित्यं स्वभावतो वर्षति चांबुदोऽयम्
svabhāvato viśvamidaṃ hi vartate svabhāvataḥ sūryamukhā bhramaṃtyamī | svabhāvato vāyavo vāṃti nityaṃ svabhāvato varṣati cāṃbudo'yam
Ang sansinukob na ito’y umuusad ayon sa sariling likas na katangian; ayon din sa likas na katangian, ang mga katawang-langit na ito’y umiikot, na ang araw ang nangunguna. Ayon sa likas na katangian, ang mga hangin ay patuloy na humihihip, at ayon sa likas na katangian, ang ulap na ito’y umuulan.
Unspecified in snippet (didactic speaker presenting a ‘svabhāva’ explanation)
Scene: A panoramic nature-cosmos scene: the sun leading a procession of luminaries across the sky, winds personified as flowing scarves, a cloud releasing rain over fields; the teacher’s voice implied as narration.
It highlights the regularity of the cosmos as an inherent order, urging contemplation on the principle that governs phenomena.
No tīrtha is mentioned.
None.