ऐश्वर्यमदपापिष्ठा महामद्यमदादयः । ऐश्वर्यमदमत्तो हि ना पतित्वा हि माद्यति
aiśvaryamadapāpiṣṭhā mahāmadyamadādayaḥ | aiśvaryamadamatto hi nā patitvā hi mādyati
Ang pagkalasing sa kapangyarihan ang pinakamasamang kasalanang pagkalasing; maging ang malalaking pagkalasing—tulad ng pagkalango sa alak at iba pa—ay mas magaan. Sapagkat ang nababaliw sa paghahari ay hindi nagigising sa katinuan kahit matapos bumagsak sa kapahamakan.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narrative mode)
Scene: A crowned ruler on a high throne surrounded by symbols of power (umbrella, chowries) is shown gradually darkened by a smoky aura of mada; below, a fallen crown and broken scepter indicate ruin, yet the intoxication-clinging shadow remains.
Arrogance born of power is a deep spiritual poison; it persists even through downfall unless checked by dharma.
None; the verse is a general nīti/dharma maxim.
No ritual; it is a moral-psychological warning about aiśvarya-mada (power-intoxication).