तस्यारक्षद्भवः पार्श्वं दक्षिणं चैव तं हरिः । पृष्ठे च पार्षदास्तस्य कोटिशोऽर्बदशस्तथा
tasyārakṣadbhavaḥ pārśvaṃ dakṣiṇaṃ caiva taṃ hariḥ | pṛṣṭhe ca pārṣadāstasya koṭiśo'rbadaśastathā
Binantayan ni Bhava ang kanyang tagiliran, at binantayan ni Hari ang kanyang kanang panig; at sa likuran ay nakahanay ang kanyang mga kasamahan—sa dami’y mga koro at sampung koro.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages
Scene: Skanda advances with a protective formation: Bhava guarding one flank, Hari guarding the right; behind, innumerable gaṇas/attendants in vast ranks, forming a divine battle-array.
When dharma must be reestablished, divine powers unite—Śiva and Viṣṇu together support Skanda’s mission.
None; the verse emphasizes theological unity (Hari–Hara) rather than sacred geography.
None.