जयातु लशक्तिदीधितिपिंजररुचारुणमंडलभुजोद्भासितदेवसैन्य पुरवनकुमुदकाननविकासनेंदो कुमारनाथ जय दितिकुलमहोदधिवडवानल मधुररवमयूररवासुरमुकुटकूटकुट्टितचरणनखांकुर महासेन तारकवंशशुष्कतृमदावानल योगीश्वरयॉ योगिजनहृदयगगनविततचिंतासंतानसंतमसनोदनखरकिरणकल्पनखनिकरविराजितचरणकमल स्कन्द जय बाल सप्तवासर भुवनावलिशोकसंदहन
jayātu laśaktidīdhitipiṃjararucāruṇamaṃḍalabhujodbhāsitadevasainya puravanakumudakānanavikāsaneṃdo kumāranātha jaya ditikulamahodadhivaḍavānala madhuraravamayūraravāsuramukuṭakūṭakuṭṭitacaraṇanakhāṃkura mahāsena tārakavaṃśaśuṣkatṛmadāvānala yogīśvarayaॉ yogijanahṛdayagaganavitataciṃtāsaṃtānasaṃtamasanodanakharakiraṇakalpanakhanikaravirājitacaraṇakamala skanda jaya bāla saptavāsara bhuvanāvaliśokasaṃdahana
Tagumpay sa Iyo—O Panginoong Kumāra—na ang mga bisig, napalilibutan ng mapulang-gintong liwanag ng ningning ng sibat, ay nagpapakinang sa hukbo ng mga diyos; O buwan na nagpapabukadkad sa mga kakahuyan ng lotus sa mga lungsod at gubat ng mga diyos. Tagumpay, O Mahāsena—apoy sa ilalim ng dagat sa malawak na karagatan ng angkan ni Diti; ang Iyong matamis na dagundong ay gaya ng sigaw ng pabo-real; ang mga usbong ng kuko sa paa ay dumudurog sa tuktok ng mga korona ng mga asura. O Yogīśvara—apoy-gubat na sumusunod sa tuyong damo ng angkan ni Tāraka; O Skanda—ang Iyong mga paang-lotus ay nagliliyab sa mabagsik na sinag na nagpapawi sa dilim ng mga pag-iisip sa langit ng puso ng mga yogi. Tagumpay, O Banal na Sanggol—tagasunog ng dalamhati ng mga daigdig, sa lahat ng panahon.
Deva-bards (Deva-baṃdi) praising Skanda (explicitly indicated in prior verse context)
Listener: Devas and the assembled audience; indirectly Tāraka and daityas who hear the proclamation
Scene: A radiant child-warrior Skanda (Kumāra/Mahāsena) stands before the devas’ host; his śakti-spear emits reddish-golden light; lotus-groves bloom like under moonlight; demons’ crowns are crushed beneath the blazing lotus-feet; yogins’ heart-sky is cleared of darkness by foot-ray brilliance.
Skanda is praised as the luminous force that protects dharma—destroying demonic pride and dispelling inner darkness in yogins’ hearts.
No single tīrtha is named; the verse functions as a panegyric (stuti) magnifying Skanda’s cosmic guardianship.
Implicitly, stotra-recitation (praise of Skanda) is presented as auspicious; no explicit vrata/dāna/snānā instruction appears in this verse.