तत्र पुण्यकथाभिश्च क्रीडतो रुभयोस्तयोः । प्रादुरभून्महाञ्छब्दः पूरितांबरगोचरः
tatra puṇyakathābhiśca krīḍato rubhayostayoḥ | prādurabhūnmahāñchabdaḥ pūritāṃbaragocaraḥ
Doon, habang silang dalawa’y naglalaro at nag-uusap ng mga banal na salaysay, biglang sumiklab ang isang napakalakas na tunog—pinuno ang langit at kumalat sa buong kalawakan ng himpapawid.
Narrator (Purāṇic narrator within Māheśvarakhaṇḍa)
Type: peak
Scene: Śiva and Pārvatī seated on a luminous mountain terrace, engaged in sacred storytelling; suddenly a vast, rolling celestial sound spreads across the sky, rippling clouds and scattering birds, while distant gaṇas frolic on rocky slopes.
In purāṇic narrative, sudden cosmic signs (like all-pervading sound) signal the unfolding of divine events.
The setting is Mount Mandara, portrayed as a sacred divine arena.
None; the verse introduces an omen-like event.