ततोऽहं विस्मिताक्षीं च हिमवद्गिरिपुत्रिकाम् । मृदुवाण्या प्रत्यवोचमेहि बाले ममांतिकम्
tato'haṃ vismitākṣīṃ ca himavadgiriputrikām | mṛduvāṇyā pratyavocamehi bāle mamāṃtikam
Pagkaraan, nang makita ko ang anak na babae ni Himavat na nakadilat sa pagkamangha, kinausap ko siya sa marahang tinig: “Halika, bata, lumapit ka sa akin.”
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narrative context)
Scene: A narrator (sage/ṛṣi figure) sees the Himalayan maiden with wide, astonished eyes and calls her softly: ‘Come, child, come near.’
Gentle speech and compassionate invitation are presented as dharmic qualities in sacred dialogue.
No tīrtha is referenced; the verse continues the interpersonal narrative.
None.