गतिं न विविदुश्चापि श्रांता दैत्याश्च देवताः । दैत्यास्त्रभिन्नसर्वांगा गावः शीतार्दिता इव
gatiṃ na vividuścāpi śrāṃtā daityāśca devatāḥ | daityāstrabhinnasarvāṃgā gāvaḥ śītārditā iva
Walang panig ang nakakita ng daan pasulong; kapwa ang mga daitya at ang mga diyos ay napagod. Ang kanilang mga katawan ay pawang napunit ng mga sandata ng daitya, nanginginig na parang mga bakang giniginaw sa lamig.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (contextual attribution for Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: Both sides stand battered and trembling; bodies lacerated by astras. The simile appears visually as wounded cattle shivering in cold wind, mirroring the warriors’ condition.
Unchecked conflict brings universal suffering; lasting resolution comes through higher wisdom and divine refuge, not mere force.
No tīrtha is referenced in this verse.
None.