तत्रोत्पन्नौ महादिव्यौ रूपयौवनसंयुतौ । नासत्यावश्विनौ देवौ विख्यातौ गदनाशनौ
tatrotpannau mahādivyau rūpayauvanasaṃyutau | nāsatyāvaśvinau devau vikhyātau gadanāśanau
Doon ay isinilang ang dalawang lubhang dibyong kambal na Aśvin—si Nāsatya at ang Aśvin—na may ningning na kagandahan at lakas ng kabataan, bantog sa mga deva bilang mga tagapagpuksa ng karamdaman.
Narrator (contextual; likely Vyāsa continuing the account)
Scene: In a luminous deva-sabhā or celestial horizon, the twin Aśvins appear youthful and radiant, holding healing herbs and a golden vessel, surrounded by subtle aura suggesting disease-destruction.
Divine grace manifests as healing power; the gods uphold dharma by removing suffering and disease.
The verse sits within the Dharmāraṇya context; this specific line focuses on divine origins rather than a named tīrtha.
None explicitly; it is a descriptive statement about the Aśvins’ famed healing nature.