दिव्यांबरधरं दीप्तं रत्नकुण्डलराजितम् । नानारत्नपरिक्षिप्तमुकुट द्युतिरंजितम्
divyāṃbaradharaṃ dīptaṃ ratnakuṇḍalarājitam | nānāratnaparikṣiptamukuṭa dyutiraṃjitam
Siya’y nagniningning, nakadamit ng makalangit na kasuotan, pinalamutian ng mga hikaw na hiyas; ang kanyang korona, napaliligiran ng sari-saring batong-hiyas, ay nababalot sa maningning na liwanag.
Narrator (contextual Purāṇic narrator; specific speaker not explicit in this snippet)
Scene: Close view of Takṣaka: divine cloth shimmering, jeweled earrings catching light, a crown encircled by many gems; the aura around the crown diffuses brilliance across his face and hoods.
Splendor and majesty are presented as signs of sovereignty in Purāṇic realms, yet they remain part of the transient cosmos.
None; it is an ornamental description within Takṣaka’s court narrative.
None.