एवं पूजां प्रकुर्वाणं शिवस्यानन्यमानसम् । सा पुत्रं प्रणयाद्गोपी भोजनाय समा ह्वयत्
evaṃ pūjāṃ prakurvāṇaṃ śivasyānanyamānasam | sā putraṃ praṇayādgopī bhojanāya samā hvayat
Sa gayong paraan, habang isinasagawa niya ang pagsamba, ang kanyang isip ay tanging kay Śiva lamang nakatuon; kaya ang inang gopī, sa pag-ibig, ay tinawag ang kanyang anak upang kumain.
Narrator (Purāṇic narrator, unspecified in snippet)
Scene: A cowherdess-mother (gopī) stands at the threshold, calling her child affectionately to eat, while the child remains intent on Śiva worship, gaze inward, offerings arranged before the deity.
Undivided attention to Śiva (ananya-bhāva) is ideal, even amid ordinary household routines and obligations.
No site is identified; the verse highlights the devotional mood rather than sacred geography.
The key practice is sustained Śiva-pūjā with ananya-manas (single-minded focus).