ततः प्रदक्षिणीकृत्य मनोज्ञं शिवमंदिरम् । द्वारदेशं पुनः प्राप्य पुनश्चैव निवारितः
tataḥ pradakṣiṇīkṛtya manojñaṃ śivamaṃdiram | dvāradeśaṃ punaḥ prāpya punaścaiva nivāritaḥ
“Pagkatapos, nang makapagpradakṣiṇa ako sa kaaya-ayang templo ni Śiva, muli akong nakarating sa may tarangkahan—ngunit muli rin akong itinaboy.”
The King (continuing his account)
Pradakṣiṇā itself is a potent devotional act; even when performed unintentionally or under hardship, it can generate lasting puṇya.
The Śiva temple in the Pampā region is implicitly glorified through the emphasis on pradakṣiṇā around it.
Pradakṣiṇā (circumambulation) of a Śiva temple is the key ritual act referenced.