Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 66
अपेयैश्च रसैर्मात्रा पोषिता सा दिनेदिने । जात्यंधा सापि कालेन बाल्ये कुष्ठरुजार्दिता
apeyaiśca rasairmātrā poṣitā sā dinedine | jātyaṃdhā sāpi kālena bālye kuṣṭharujārditā
Araw-araw, ang ina niya’y nagtaguyod sa kaniya kahit sa mga likidong di mainom; at bagama’t bulag mula pagkasilang, paglipas ng panahon—sa kaniyang kabataan pa—dinapuan pa siya ng kirot ng ketong.
Narrator (context not specified in snippet; likely the Purāṇic narrator in Brahmakhaṇḍa)
Scene: माता दिनेदिने अपेय-रसैः अपि कन्यां पोषयति; कन्या जन्मान्धा, बाल्ये कुष्ठपीडिता; गृहं दरिद्रं, पात्रे अल्पं द्रव्यम्, मातुः मुखे करुणा।
FAQs
The verse underscores endurance through karmic adversity and the sustaining power of familial duty.
No holy site is directly mentioned in this verse.
No ritual is prescribed; the focus is on the narrative of affliction and survival.