पिबन्नेवामृतं यत्नादेतत्स्यादजरामरः । शम्भोः कथामृतं कुर्यात्कुलमेवाजरामरम्
pibannevāmṛtaṃ yatnādetatsyādajarāmaraḥ | śambhoḥ kathāmṛtaṃ kuryātkulamevājarāmaram
Sa masikap na pag-inom ng amṛta, ang tao’y nagiging malaya sa pagtanda at kamatayan; gayundin, ang nektar ng banal na salaysay ni Śambhu ay ginagawang di-naluluma at di-namamatay maging ang angkan.
Purāṇic narrator voice (contextual)
Śiva-kathā is likened to amṛta: it grants profound auspiciousness, extending blessings beyond the individual to the family line.
No site is named; the verse glorifies Śiva’s kathā (narrative) as spiritually life-giving.
Devoted reception (listening/imbibing) of Śambhu’s kathāmṛta—regular engagement with Śiva-centered Purāṇic discourse.