अस्यायुः कति वर्षाणि भाग्यं वद च कीदृ शम् । विद्या कीर्तिश्च शक्तिश्च श्रद्धा भक्तिश्च कीदृशी
asyāyuḥ kati varṣāṇi bhāgyaṃ vada ca kīdṛ śam | vidyā kīrtiśca śaktiśca śraddhā bhaktiśca kīdṛśī
Ilang taon ang itatagal ng kaniyang buhay? Ipagbadya mo rin kung ano ang anyo ng kaniyang kapalaran—paano ang kaniyang karunungan, ang kaniyang katanyagan, ang kaniyang lakas, at paano ang kaniyang pananampalataya at debosyon?
The King (Rājā)
Listener: Parāśara (as addressee); broader audience: assembled sages/śrotṛs
Scene: A concerned king questions a seated sage in an āśrama or court pavilion, attendants silent; the king gestures toward a young prince in the background, asking about lifespan, fortune, learning, fame, strength, faith, and devotion.
A dharmic parent values inner qualities—faith and devotion—alongside worldly measures like lifespan, fame, and strength.
None is mentioned in this verse.
No direct ritual; the verse enumerates virtues and outcomes to be discerned through wise counsel.