षष्ट्युत्तरत्रिशतयोजनदूरसंस्थो देशादितो द्विजवरः स च कर्मगत्या । एनां वधूं प्रतिनिशं मनसोभिरामां स्वप्नेषु पश्यति चिरं रतिमादधानः
ṣaṣṭyuttaratriśatayojanadūrasaṃstho deśādito dvijavaraḥ sa ca karmagatyā | enāṃ vadhūṃ pratiniśaṃ manasobhirāmāṃ svapneṣu paśyati ciraṃ ratimādadhānaḥ
Bagaman ang marangal na brāhmaṇa ay naninirahan sa isang lupain na mahigit tatlong daan at animnapung yojana ang layo mula rito, ayon sa daloy ng karma ay nakikita niya sa panaginip gabi-gabi ang kaibig-ibig na babaing ito—matagal na nalulugod sa kanilang pagsasama.
Unclear from excerpt (narrative voice within Brahmottarakhaṇḍa)
Scene: An excellent brāhmaṇa living hundreds of yojanas away beholds the bride nightly in dreams, delighting long in union—depict a split scene: distant homeland and the dream-vision bridge of mind.
Karma can connect beings beyond physical distance; mental impressions and bonds can operate independently of geography.
No tīrtha is named; the verse uses distance (yojana) to emphasize separation and karmic linkage.
None.