ब्राह्मण उवाच । किमादर्शेन चांधस्य किं गृहैर्भैक्ष्यजीविनः । किं पुस्तकेन मूर्खस्य ह्यस्त्रीकस्य धनेन किम्
brāhmaṇa uvāca | kimādarśena cāṃdhasya kiṃ gṛhairbhaikṣyajīvinaḥ | kiṃ pustakena mūrkhasya hyastrīkasya dhanena kim
Ang brāhmaṇa ay nagsabi: Ano ang silbi ng salamin sa bulag? Ano ang silbi ng mga bahay sa nabubuhay sa limos? Ano ang silbi ng aklat sa mangmang? At ano ang silbi ng yaman sa lalaking walang asawa?
Brāhmaṇa
Scene: The brāhmaṇa speaks in pointed analogies; visual vignettes can appear as small panels: a blind man before a mirror, an almsman before a grand house, a fool holding a book upside down, a lonely rich man without spouse.
Objects gain meaning only when aligned with right purpose; without fitness (yogyatā), possessions become empty.
No tīrtha is mentioned here.
None; it is rhetorical instruction through analogies.