तत्सर्वं विफलं जातं यच्चान्यत्त्वयि तिष्ठति । यस्त्वं वनौकसं जंतुं निवारयितुमक्षमः
tatsarvaṃ viphalaṃ jātaṃ yaccānyattvayi tiṣṭhati | yastvaṃ vanaukasaṃ jaṃtuṃ nivārayitumakṣamaḥ
Lahat ng iyon ay naging walang bunga—pati ang anumang natitira pa sa iyo—sapagkat wala kang kakayahang pigilan ang nilalang na naninirahan sa gubat, ang mabangis na mananalakay.
A grieving woman (queen/consort), intensifying the accusation of failed protection
Listener: राजा (implied)
Scene: A tense scene: a helpless king confronted with news of an attack by a wild/forest assailant; background hints of dark forest; the speaker’s accusatory gesture dominates.
Dharma judges capability by outcomes in protection; unfulfilled duty nullifies claims to valor and power.
None; the verse is part of a moral dialogue rather than a tīrtha-māhātmya passage.
None.