Adhyaya 88
Inilalahad ng kabanatang ito ang paraan at mga bunga ng pagsamba sa Kāpilatīrtha, na sinasabing itinatag ni Kapila at kinikilalang tagapuksa ng lahat ng kasalanan (sarvapātakanāśana). Itinuro ni Mārkaṇḍeya sa isang haring kausap na magsagawa ng banal na pagligo at paglilingkod sa diyos sa takdang mga araw ng buwan, lalo na sa aṣṭamī at caturdaśī ng maliwanag na kalahati, at mag-abhiṣeka gamit ang gatas at ghee ng kapilā na baka. Ipinag-uutos din ang paglalagay ng mabangong śrīkhaṇḍa na sandal paste at pag-aalay ng mababangong puting bulaklak, na may kundisyong mapigil ang galit (jitakrodha). Sa phalaśruti, sinasabing ang deboto ni Kapileśvara ay hindi mapapadpad sa mga pook ng parusa ni Yama, at ang nakatatakot na anyo ng pagpapahirap ay hindi mararanasan ng marurunong dahil sa pagsambang ito. Isinasama rin ang asal ng paglalakbay-dambana sa tungkuling panlipunan: matapos maligo sa mapagpala at marangal na tubig ng Revā, dapat magpakain ng mabubuting brāhmaṇa at magbigay ng dāna—baka, damit, linga (sesame), payong, at higaan—na nagiging sanhi upang ang hari ay maging dhārmika. Sa wakas, ipinangako ang sigla/tejas, matatag na lahi na may anak na nabubuhay (jīvatputra), kaaya-ayang pananalita, at kawalan ng mga kaaway na pangkat.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: “Kaagad pagkatapos niyon, O anak ni Pṛthā, dapat lumapit sa Kāpila Tīrtha, na itinatag mismo ni Kapila—tagapuksa ng lahat ng kasalanan.”
Verse 2
अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा
Sa ikawalong araw ng maliwanag na kalahati ng buwan, at sa ika-labing-apat, O panginoon ng mga tao, dapat paliguan (ang diyos) nang sukdulang debosyon gamit ang gatas at ghee ng mapulang-dilaw na baka.
Verse 3
श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम
Pahiran ng mabangong paste ng sandalwood si Maheśvara; saka sambahin sa matatamis ang halimuyak na mga bulaklak, pati yaong mapuputi, O pinakamainam sa mga hari.
Verse 4
येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा
Yaong sumasamba rito na napagtagumpayan ang galit ay hindi napupunta sa tahanan ni Yama; ni sa kakila-kilabot na gubat ng mga dahong parang tabak, ni sa lubhang marahas na ‘pugon ni Yama’.
Verse 5
दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्
Sinasabi ng marurunong na ang gayong kabutihang-bunga ay tunay na nakikita mula sa pagsamba kay Kapileśvara. Pagkaligo sa banal na tubig ng Revā, dapat magpakain ng mabubuting brāhmaṇa.
Verse 6
गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः
O Bhārata, sa pag-aalay ng mga baka, sa pagbibigay ng kasuotan, sa pagdodonate ng linga (sesame), at sa pag-aalay ng payong at higaan, ang isang hari ay nagiging tunay na makadiyos at matuwid.
Verse 7
तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन
O anak ni Pāṇḍu, siya’y nagiging maningning sa matinding lakas at kakila-kilabot sa mga kalaban; nabubuhay ang kanyang mga anak, nagiging kaaya-aya ang kanyang pananalita, at kailanma’y walang pangkat ng kaaway na sisibol laban sa kanya.
Verse 88
। अध्याय
Wakas ng kabanata (adhyāya).