Adhyaya 65
Ang kabanatang ito ay nasa anyong diyalogo, kung saan itinuturo ni Mārkaṇḍeya kay Yudhiṣṭhira ang tungkol sa isang banal na pook sa pampang ng ilog Narmadā na tinatawag na Ānandeśvara. Ipinapaliwanag muna ang pinagmulan: matapos mapuksa ang mga demonyo, pinarangalan si Maheśvara (Śiva) ng mga diyos at iba pang nilalang; nag-anyong Bhairava Siya, kasama si Gaurī bilang kabiyak, at nagsayaw sa timog na pampang ng Narmadā. Mula sa pangyayaring ito, tinawag ang tīrtha na Ānandeśvara at kinilalang lugar ng paglilinis at pag-aalis ng karumihan. Pagkaraan, ibinibigay ang mga tagubilin sa pagsamba: inirerekomenda ang pagpu-pūjā sa Aṣṭamī, Caturdaśī, at Paurṇamāsī, kasama ang pagpapahid ng mababangong langis at paggalang sa mga brāhmaṇa ayon sa kakayahan. Iminumungkahi rin ang go-dāna (pag-aalay/pagkakaloob ng baka) at vastra-dāna (pagkakaloob ng kasuotan), at itinatakda ang pana-panahong śrāddha (lalo na ang trayodaśī sa Vasanta), na may mga handog na gaya ng inguda, badara, bilva, akṣata, at tubig. Sa phalaśruti, sinasabi na ang ganitong gawain ay nagbibigay ng pangmatagalang kasiyahan sa mga ninuno at nagpapatuloy ng lahi sa maraming kapanganakan, na itinatanghal ang ritwal bilang tungkuling dharmiko at kapakinabangang espirituwal sa malayong hinaharap.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र आनन्देश्वरमुत्तमम् । तत्तीर्थं कथयिष्यामि सर्वपापक्षयंकरम्
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: Pagkaraan nito, O hari ng mga hari, dapat magtungo sa dakilang Ānandeśvara. Isasalaysay ko ang banal na tīrtha na pumupuksa sa lahat ng kasalanan.
Verse 2
युधिष्ठिर उवाच । आनन्दश्चैव संजातो रुद्रस्य द्विजसत्तम । कथ्यतां मे च तत्सर्वं संक्षेपात्सह बान्धवैः
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, paano napuspos ng kagalakan si Rudra? Isalaysay mo sa akin ang lahat niyon—sa maikli—at pati ang ukol sa mga kamag-anak.
Verse 3
श्रीमार्कण्डेय उवाच । कथयामि नृपश्रेष्ठ आनन्देश्वरमुत्तमम् । दानवानां वधं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: O pinakamainam sa mga hari, isasalaysay ko ang dakilang Ānandeśvara. Matapos patayin ang mga Dānava, si Maheśvara—ang Diyos ng mga diyos—(ay naghayag ng kaluwalhatian).
Verse 4
पूजितो दैवतैः सर्वैः किन्नरैर्यक्षपन्नगैः । आनन्दसंयुतो देवो ननर्त वृषवाहनः
Sinamba ng lahat ng mga diyos, ng mga Kinnara, Yakṣa, at mga ahas, ang Diyos—puspos ng kaligayahan—ay sumayaw, Siya na ang sasakyan ay ang Toro.
Verse 5
भैरवं रूपमास्थाय गौर्या चार्द्धाङ्गसंस्थितः । भूतवेतालकङ्कालैर्भैरवैर्भैरवो वृतः
Taglay ang anyong Bhairava, at si Gaurī ay nananahan bilang kalahati ng Kaniyang katawan; si Bhairava ay napalibutan ng mga Bhairava—ng mga pangkat ng Bhūta, Vetāla, at mga kalansay na espiritu.
Verse 6
ननर्त नर्मदातीरे दक्षिणे पाण्डुनन्दन । तुष्टैर्मरुद्गणैः सर्वैः स्थापितः कमलासनः
Siya’y sumayaw sa timog na pampang ng Narmadā, O anak ni Pāṇḍu; at nang malugod ang lahat ng pangkat ng Marut, ang Lotus-seated na Brahmā ay naitatag doon.
Verse 7
तदाप्रभृति तत्तीर्थमानन्देश्वरमुच्यते । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां पौर्णमास्यां नराधिप
Mula noon, ang banal na tawiran na iyon ay tinawag na Ānandeśvara. O hari, lalo itong ipinapayo sa ikawalong tithi, sa ika-labing-apat, at sa araw ng kabilugan ng buwan.
Verse 8
विधिवच्चार्चयेद्देवं सुगन्धेन विलेपयेत् । ब्राह्मणान्पूजयेत्तत्र यथाशक्त्या युधिष्ठिर
Dapat sambahin doon ang Panginoon ayon sa wastong ritwal, pahiran Siya ng mababangong pamahid; at dapat ding parangalan doon ang mga brāhmaṇa, O Yudhiṣṭhira, ayon sa makakaya.
Verse 9
गोदानं तत्र कर्तव्यं वस्त्रदानं शुभावहम् । वसन्तस्य त्रयोदश्यां श्राद्धं तत्रैव कारयेत्
Doon dapat isagawa ang pag-aalay ng baka, at ang pag-aalay ng kasuotan na nagdudulot ng kabutihang-palad. Sa ika-labing-tatlong tithi ng tagsibol, ipagawa rin doon mismo ang śrāddha.
Verse 10
इङ्गुदैर्बदरैर्बिल्वैरक्षतैश्च जलेन वा । प्रेतानां कारयेच्छ्राद्धमानन्देश्वर उत्तमे
Sa dakilang Ānandeśvara, dapat isagawa ang śrāddha para sa mga yumao gamit ang bunga ng iṅguda, badara (jujube), bilva, at buo’t di-nabasag na bigas—o kahit tubig lamang.
Verse 11
आनन्दिता भवेयुस्ते यावदाभूतसम्प्लवम् । सन्ततेर्वै न विच्छेदः सप्तजन्मसु जायते । आनन्दो हि भवत्तेषां प्रतिजन्मनि भारत
Sila’y mananatiling maligaya hanggang sa pagkalusaw ng mga nilalang. Tunay, sa pitong kapanganakan ay walang pagkaputol sa kanilang angkan; at sa bawat pagsilang ay dumarating sa kanila ang kagalakan, O Bhārata.
Verse 65
। अध्याय
Wakas ng kabanata (adhyāya).