Adhyaya 64
Sa adhyāya na ito, kinakausap ni Mārkaṇḍeya ang isang haring tagapakinig at itinuturo niya ang isang lubhang mapalad na tīrtha na tinatawag na Agastyeśvara, na inilalarawan bilang banal na pook na nakapag-aalis ng kasalanan at dungis ng asal. Inilalatag ng kabanata ang isang malinaw na programa ng ritwal: ang snāna o banal na pagligo sa pook, na tuwirang inuugnay sa pagkalaya mula sa mabibigat na pagkakasala, sa wika ng pagpapawalang-sala sa brahmahatyā. Itinatakda rin ang panahon: buwan ng Kārttika, kṛṣṇapakṣa, araw ng caturdaśī, upang pag-isahin ang oras, lugar, at pagsasagawa bilang iisang utos na etikal at panrelihiyon. Ipinag-uutos pa ang abhiṣeka sa diyos gamit ang ghee, habang nananatiling matatag sa samādhi at napipigil ang mga pandama (jite-indriya). Idinaragdag ang dāna: kayamanan, sapin sa paa, payong, kumot na may ghee, at pagpapakain sa lahat, na nagsasabing lalo pang dumarami ang bunga ng kabutihan. Ang aral: ang tunay na pagdalisay sa paglalakbay-dambana ay bunga ng pinagsamang disiplina, debosyon, at pagkakawanggawa—hindi ng paglalakbay lamang.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । नराणां पापनाशाय अगस्त्येश्वरमुत्तमम्
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: Pagkaraan nito, O pinakamainam sa mga hari, magtungo sa lubhang marilag na tīrtha—Agastyeśvara, ang dakilang Panginoon—upang mapuksa ang mga kasalanan ng tao.
Verse 2
तत्र स्नात्वा नरो राजन्मुच्यते ब्रह्महत्यया । कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी
Doon, O Hari, sa pagligo roon ang tao’y napapalaya maging sa kasalanang pagpatay sa brāhmaṇa. Lalo itong itinatalaga sa ika-labing-apat na tithi ng madilim na kalahati sa buwan ng Kārttika.
Verse 3
घृतेन स्नापयेद्देवं समाधिस्थो जितेन्द्रियः । एकविंशतिकुलोपेतो च्यवेदैश्वरात्पदात्
Paliguan niya ang Diyos ng ghee, na nakalubog sa pagninilay at napasuko ang mga pandama. Taglay ang biyayang umaangat sa dalawampu’t isang salinlahi, hindi siya nahuhulog mula sa kalagayang maka-Panginoon.
Verse 4
धनं चोपानहौ छत्रं दद्याच्च घृतकम्बलम् । भोजनं चैव सर्वेषां सर्वं कोटिगुणं भवेत्
Maghandog siya ng yaman, panyapak, payong, at kumot na binabad sa ghee; at magpakain sa lahat. Ang lahat ng ito’y nagiging isang milyong ulit ang gantimpala.
Verse 64
। अध्याय
Wakas ng Kabanata (tanda ng pagtatapos ng adhikāya).