Adhyaya 61
Itinuro ni Mārkaṇḍeya ang tagapakinig sa isang lubhang mapagpala at banal na pook sa timog na pampang ng Ilog Narmadā na tinatawag na Śakra-tīrtha, na inilarawang tagapag-alis ng naipong kasalanan. Ipinapaliwanag ang kabanalan nito sa pamamagitan ng alamat ng pinagmulan: noon, si Indra (Śakra) ay nagsagawa roon ng mahigpit na pag-aayuno at matinding tapas, na may puspos na bhakti kay Maheśvara (Śiva). Nalugod si Umāpati at nagkaloob ng mga biyaya—ang paghahari bilang pinuno ng mga deva, kasaganaan ng kaharian, at lakas na manaig sa mga kaaway na inilalarawang dānavas. Pagkaraan ng salaysay, lumilipat ang kabanata sa tagubilin: iniuutos ang debosyonal na pag-aayuno sa Kārttika kṛṣṇa trayodaśī bilang paraan upang mapalaya sa kasalanan, pati yaong kaugnay ng masasamang panaginip, di-mabuting palatandaan, at mga pahirap na inuugnay sa mga kategoryang graha/śākinī. Ang darśana kay Śakreśvara ay sinasabing sumisira sa mga pagkakasalang naipon mula pa sa kapanganakan, at binabanggit din ang ilang paglabag na napapadalisay sa loob ng banal na kontekstong ito. Sa huli, itinatakda ang dāna—lalo na ang pag-aalay ng baka (o angkop na hayop na panghila) sa isang huwarang Brahmin—na gawin nang may bhakti ng sinumang nagnanais ng tahanan sa langit, at tinatapos sa maikling pahayag ng mga phalāni, ang mga ipinangakong bunga ng pook.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्परं पुण्यं नर्मदादक्षिणे तटे । शक्रतीर्थं सुविख्यातमशेषाघविनाशनम्
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: Pagkaraan nito, dapat magtungo sa isa pang lubhang banal na pook sa timog na pampang ng Narmadā—ang tanyag na Śakratīrtha, tagapaglipol ng lahat ng kasalanan.
Verse 2
पुरा शक्रेण तत्रैव तपो वै दुरतिक्रमम् । प्रारब्धं परया भक्त्या देवं प्रति महेश्वरम्
Noong una, si Śakra ay nagsimula roon mismo ng mahigpit at halos di-matiis na tapas, sa sukdulang debosyon na inialay sa diyos na Maheśvara.
Verse 3
ततः संतोषितो देव उमापतिर्नराधिप । देवेन्द्रत्वं वरं राज्यं दानवानां वधं ददौ
Pagkaraan, O hari, si Umāpati ay nalugod; at ipinagkaloob niya ang biyaya ng pagka-Indra, ang kahariang pamumuno, at ang kapangyarihang pumatay sa mga Dānava.
Verse 4
लब्धं शक्रेण नृपते नर्मदातीर्थभावतः । ततः पुण्यतमं तीर्थं संजातं वसुधातले
O hari, natamo ito ni Śakra dahil sa kabanalan ng tīrtha ng Narmadā. Kaya ang pook na iyon ay naging pinakamarangal na tīrtha sa ibabaw ng lupa.
Verse 5
कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे त्रयोदशीम् । उपोष्य वै नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते
Tunay nga, ang taong taimtim na nag-aayuno sa ikalabintatlong araw ng madilim na kalahati sa buwang Kārttika ay napapalaya sa lahat ng kasalanan.
Verse 6
दुःस्वप्नसम्भवैः पापैर्दुर्निमित्तसमुद्भवैः । ग्रहशाकिनिसम्भूतैर्मुच्यते पाण्डुनन्दन
O anak ni Pāṇḍu, napapalaya ang tao sa mga kasalanang mula sa masasamang panaginip, sa di-mabubuting palatandaan, at sa mga pighating dulot ng mga planeta at mga śākinī.
Verse 7
शक्रेश्वरं नृपश्रेष्ठ ये प्रपश्यन्ति भक्तितः । तेषां जन्मकृतं पापं नश्यते नात्र संशयः
O pinakamainam sa mga hari, yaong tumitingin kay Śakreśvara nang may debosyon—ang kasalanang naipon sa maraming kapanganakan ay naglalaho; walang pag-aalinlangan dito.
Verse 8
अगम्यागमने चैव अवाह्ये चैव वाहिते । स्वामिमित्रविघाते यन्नश्यते नात्र संशयः
Maging ang kasalanang mula sa paglapit sa di dapat lapitan, sa pagdadala ng di dapat dalhin, at sa pananakit sa sariling panginoon o kaibigan—ito man ay napapawi; walang pag-aalinlangan dito.
Verse 9
गोप्रदानं प्रकर्तव्यं शुभं ब्राह्मणपुंगवे । धुर्यं वा दापयेत्तस्मिन् सर्वाङ्गरुचिरं नृप
O hari, nararapat isagawa ang mapalad na pag-aalay ng isang baka sa isang dakilang brāhmaṇa; o kaya’y ipagkaloob ang isang nakayokeng bakang-pantrabaho, kaaya-aya sa lahat ng bahagi ng katawan.
Verse 10
दातव्यं परया भक्त्या स्वर्गे वासमभीप्सता । एतत्ते सर्वमाख्यातं शक्रेश्वरफलं नृप
Dapat itong ihandog nang may sukdulang debosyon ng nagnanais manahan sa langit. Kaya, O hari, naipahayag ko sa iyo ang buong bunga ng Śakreśvara.
Verse 61
। अध्याय
“Adhyāya” — palatandaan ng hangganan ng kabanata o bahagi sa tradisyong manuskrito.