
Inilalahad ng kabanatang ito ang maikling paglalarawan ng isang tīrtha sa Revā Khaṇḍa. Itinuro ni Śrī Mārkaṇḍeya sa hari na magtungo sa lubhang mapalad na pook-paglalakbay na tinatawag na Kurkurī, na kilala bilang tagapuksa ng lahat ng kasalanan (sarva-pāpa-praṇāśana). Ipinapaliwanag ang bisa ng lugar sa pamamagitan ng namumunong diyos: si Kurkurī bilang tīrtha-devatā ay sinasabing nagbibigay ng hinihiling na layon—gaya ng mga alagang hayop, mga anak na lalaki, at kayamanan—kaya ang debosyon ay nagbubunga ng kongkreto at makatuwirang kabutihan. Binanggit din ang tagapagbantay ng pook (kṣetrapāla) na si Ḍhauṇḍheśa, na inirerekomendang sambahin ng babae at lalaki. Sa phalaśruti, ipinangako na kahit ang paggalang at pagdarasal ay nakababawas ng kamalasan, nakaaalis ng kawalan ng anak, nakapagpapagaan ng kahirapan, at nakatutupad ng ninanais. Binibigyang-diin din na ang paghipo at pagtanaw sa tīrtha ayon sa wastong pamamaraan (vidhi-pūrvakam) ang daan upang ganap na matamo ang mga biyaya.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । कुर्कुरीनाम विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: Pagkatapos nito, O panginoon ng lupa, dapat pumunta sa napakagandang sagradong lugar na kilala bilang Kurkurī, ang tagapuksa ng lahat ng kasalanan.
Verse 2
यं यं प्रार्थयते कामं पशुपुत्रधनादिकम् । तं तं ददाति देवेशी कुर्कुरी तीर्थदेवता
Anuman ang hilingin ng isang tao—mga baka, anak, kayamanan, at iba pa—ay ipinagkakaloob ni Kurkurī, ang diyosa ng banal na lugar at Reyna ng mga diyos.
Verse 3
क्षेत्रपालो वसेत्तत्र ढौण्ढेशो नाम नामतः । तस्य चाराधनं कृत्वा नारी वा पुरुषोऽपि वा
Doon ay naninirahan ang isang tagapagbantay ng sagradong lugar na nagngangalang Ḍhauṇḍheśa. Matapos siyang sambahin, maging babae man o lalaki...
Verse 4
वन्दनादपि राजेन्द्र दौर्भाग्यं नाशमाप्नुयात् । अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमुत्तमम्
O pinakamahusay sa mga hari, kahit sa pamamagitan lamang ng pagpupugay ay nawawasak ang kasawian. Ang walang anak ay nagkakaroon ng anak, at ang mahirap ay nagkakamit ng mainam na yaman.
Verse 5
नारी नरस्तथाप्येवं लभते काममुत्तमम् । स्पर्शनाद्दर्शनात्तस्य तीर्थस्य विधिपूर्वकम्
Gayundin, ang isang babae o lalaki ay nagkakamit ng magagandang hangarin sa pamamagitan ng wastong paghawak at pagtingin sa banal na lugar na iyon.
Verse 205
अध्यायः
Adhyāya — tanda ng kabanata (pangwakas na marka).