Adhyaya 173
Itinuro ni Mārkaṇḍeya sa hari ang tungkol sa isang lubhang mapalad na tīrtha sa timog na pampang ng Ilog Narmadā, na inilarawan bilang tagapagwasak ng lahat ng kasalanan, maging ng mabibigat na paglabag. Isinasalaysay ng kabanata ang pinagmulan: si Śiva (Triśūladhṛk, may hawak na trident) ay nagkaroon ng bigat ng «brahmahatyā» dahil sa pagputol sa ulo ni Brahmā, sa isang mitikong pangyayari na kaugnay ng di-tapat na pananalita ni Brahmā. Ang bungo ay dumikit sa kamay ni Śiva at hindi matanggal kahit naglakbay siya sa Vārāṇasī, sa karagatan sa lahat ng direksiyon, at sa maraming tīrtha. Nang marating ni Śiva ang tīrtha sa Narmadā malapit sa Kulakoṭi, nagsagawa siya ng pag-aayuno at pag-alis-dungis (pagbabayad-sala), at napawi ang karumihan. Mula noon, ang pook ay tinawag na Śuddharudra, bantog sa tatlong daigdig bilang pinakamataas na tagapag-alis ng brahmahatyā. Itinatakda rin ang paulit-ulit na pagtalima: sa bawat araw ng amāvāsyā (bagong buwan) sa maliwanag na kalahati ng buwan, dapat maligo ayon sa tuntunin, maghandog ng tarpaṇa sa mga pitṛ at sa mga diyos, at mag-alay ng piṇḍa na may panloob na banal na layon. Inirerekomenda ang pagsamba kay Parameśvara sa pabango, insenso, at mga ilawan; ang anyo ng Diyos dito ay tinatawag na Śuddheśvara at pinararangalan sa Śiva-loka. Sa wakas, ipinangako ang bunga: ang nagsasagawa at umaalaala sa tīrtha na ito ay mapapalaya sa lahat ng kasalanan at makakamit ang Rudra-loka.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापप्रणाशनम्
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: Pagkatapos, O panginoon ng mga hari, dapat kang pumunta sa isang napakagandang tīrtha sa katimugang pampang ng Narmadā, na pumapawi ng lahat ng kasalanan.
Verse 2
सिद्धेश्वरमिति ख्यातं महापातकनाशनम् । यत्र शुद्धिं परां प्राप्तो देवदेवो महेश्वरः । पुरा हत्यायुतः पार्थ देवदेवस्त्रिशूलधृक्
Ito ay kilala bilang Siddheśvara, ang pumapawi ng malalaking kasalanan. Doon, ang Diyos ng mga diyos na si Maheśvara ay nagkamit ng dalisay na kalinisan—noong una, O prinsipe, ang banal na Panginoon na may hawak ng tridente ay nabigatan ng kasalanan.
Verse 3
पुरा पञ्चशिरा आसीद्ब्रह्मा लोकपितामहः । तेनानृतं वचश्चोक्तं कस्मिंश्चित्कारणान्तरे
Noong unang panahon, si Brahmā, ang lolo ng mga mundo, ay may limang ulo. Sa isang pagkakataon, dahil sa isang tiyak na pangyayari, siya ay nagsalita ng kasinungalingan.
Verse 4
तच्छ्रुत्वा सहसा तस्मै चुकोप परमेश्वरः । छेदयामास भगवान्मूर्धानं करजैस्तदा
Nang marinig iyon, ang Kataas-taasang Panginoon ay agad na nagalit sa kanya, at pagkatapos ay pinutol ng Banal na Isa ang (isang) ulo gamit ang Kanyang mga kuko.
Verse 5
तस्य तत्करसंलग्नं च्यवते न कदाचन । ततो हि देवदेवेशः पर्यटन् पृथिवीमिमाम्
Ngunit ang (pinutol na ulo) na iyon, na nakadikit sa Kanyang kamay, ay hindi mahulog kailanman. Kaya't ang Panginoon ng mga diyos ay umalis, naglalakbay sa lupang ito.
Verse 6
ततो वाराणसीं प्राप्तस्तस्यां तदपतच्छिरः । पतिते तु कपाले च ब्रह्महत्या न मुञ्चति
Pagdating niya sa Vārāṇasī, doon nahulog ang ulo. Ngunit kahit nahulog na ang bungo, hindi pa rin siya iniwan ng kasalanang brahma-hatyā.
Verse 7
ततस्तु सागरे गत्वा पूर्वे च दक्षिणे तथा । पश्चिमे चोत्तरे पार्थ देवदेवो महेश्वरः
Pagkaraan nito, O Pārtha, si Devadeva Maheśvara ay nagtungo sa karagatan, at nilibot din ang silangan at timog, ang kanluran at hilaga.
Verse 8
पर्यटन्सर्वतीर्थेषु ब्रह्महत्या न मुञ्चति । नर्मदादक्षिणे कूले सुतीर्थं प्राप्तवान् प्रभुः
Kahit nilibot niya ang lahat ng mga tīrtha, hindi pa rin siya iniwan ng brahma-hatyā. Pagkaraan, narating ng Panginoon ang dakilang tīrtha sa timog na pampang ng Narmadā.
Verse 9
कुलकोटिं समासाद्य प्रार्थयामास चात्मवान् । प्रायश्चित्तं ततः कृत्वा बभूव गतकल्मषः
Pagdating sa Kulakoṭi, ang mapagpigil-sa-sarili na Panginoon ay nanalangin. Pagkaraan, nang maisagawa ang prāyaścitta, siya’y naging malaya sa dungis.
Verse 10
ततो निष्कल्मषो जातो देवदेवो महेश्वरः । हत्वा सुरेभ्यस्तत्स्थानं ततश्चान्तर्दधे प्रभुः
Kaya’t si Devadeva Maheśvara ay naging ganap na walang dungis. Matapos niyang itatag ang pook na iyon para sa mga diyos, ang Panginoon ay naglaho sa paningin.
Verse 11
तदाप्रभृति तत्तीर्थं शुद्धरुद्रेति कीर्तितम् । विख्यातं त्रिषु लोके ब्रह्महत्याहरं परम्
Mula noon, ang banal na tawiran na yaon ay pinuri bilang “Śuddharudra.” Kilalá ito sa tatlong daigdig bilang kataas-taasang tagapag-alis ng kasalanang brahma-hatyā.
Verse 12
मासे मासे सिते पक्षेऽमावास्यायां युधिष्ठिर । स्नात्वा तत्र विधानेन तर्पयेत्पितृदेवताः
Buwan-buwan, sa araw ng amāvāsyā sa maliwanag na kalahati, O Yudhiṣṭhira, matapos maligo roon ayon sa tuntunin, maghandog ng tarpaṇa sa mga Pitṛ at sa mga diyos.
Verse 13
दद्यात्पिण्डं पित्ःणां तु भावितेनान्तरात्मना । तस्य ते द्वादशाब्दानि सुतृप्ताः पितरो नृप
O hari, maghandog ng piṇḍa sa mga Pitṛ nang may panloob na pagninilay at pusong puspos ng pananampalataya. Sa gawang iyon, ang kanyang mga ninuno ay ganap na nasisiyahan sa loob ng labindalawang taon.
Verse 14
गन्धधूपप्रदीपाद्यैरभ्यर्च्य परमेश्वरम् । शुद्धेश्वराभिधानं तु शिवलोके महीयते
Matapos sambahin ang Kataas-taasang Panginoon sa pamamagitan ng pabango, insenso, ilawan, at iba pa, ang deboto ay pinararangalan sa daigdig ni Śiva sa tanyag na pangalang “Śuddheśvara.”
Verse 15
एतत्ते कथितं राजञ्छुद्धरुद्रमनुत्तमम् । मया श्रुतं यथा देवसकाशाच्छूलपाणिनः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति
O hari, ito ang aking isinalaysay sa iyo tungkol sa walang kapantay na Śuddharudra—gaya ng aking narinig mula sa diyos na may tangan ng trident, ang Śūlapāṇi. Ang lumalapit nang may pananampalataya ay napapalaya sa lahat ng kasalanan at nagtutungo sa daigdig ni Rudra.
Verse 173
अध्याय
Kabanata: “Adhyāya” — tanda ng paghahati ng kabanata sa banal na kasulatan.
Read Skanda Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.