Adhyaya 154
Sa kabanatang ito, isinalaysay ni Śrī Mārkaṇḍeya ang isang bantog na tīrtha na tinatawag na Kalakaleśvara sa timog na pampang ng Ilog Narmadā, na inilalarawang “itinatag mismo ng Diyos.” Inilalagay ang pook sa balangkas na Śaiva: matapos mapatay ni Mahādeva si Andhaka sa digmaan, pinarangalan Siya ng mga deva, gandharva, kinnara, at mga dakilang ahas sa gitna ng malalakas na tugtugin at awit ng papuri, kasama ang pagbigkas ng mga himno ng Veda. Ipinaliliwanag ang pangalang Kalakaleśvara mula sa ingay na “kalakala” ng mga pramatha at mga makata ng papuri noong itinatag ang liṅga. Itinatakda rin ang pangunahing ritwal ng tīrtha: ang pagligo sa banal na lugar at ang pagdarśan (pagtingin na may debosyon) kay Kalakaleśvara ay nagdudulot ng meritong sinasabing higit pa sa sakripisyong Vājapeya. Ang bunga nito ay paglilinis ng kasalanan, pag-akyat sa langit sakay ng pinakamainam na sasakyan na pinupuri ng mga apsara, pagtamasa ng ligayang makalangit, at sa huli’y muling pagsilang sa dalisay na angkan bilang isang brāhmaṇa na marunong, malusog, at mahaba ang buhay.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं कलकलेश्वरम् । विख्यातं सर्वलोकेषु स्वयं देवेन निर्मितम्
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: Sa timog na pampang ng Narmadā ay may banal na tīrtha na tinatawag na Kalakaleśvara, tanyag sa lahat ng daigdig, na nilikha ng Diyos Mismo.
Verse 2
अन्धकं समरे हत्वा देवदेवो महेश्वरः । सहितो देवगन्धर्वैः किन्नरैश्च महोरगैः
Matapos mapatay si Andhaka sa digmaan, si Maheśvara—ang Diyos ng mga diyos—ay lumakad na kasama ang mga Deva, Gandharva, Kinnara, at mga dakilang Nāga.
Verse 3
शङ्खतूर्यनिनादैश्च मृदङ्गपणवादिभिः । वीणावेणुरवैश्चान्यैः स्तुतिभिः पुष्कलादिभिः
Sa pag-ugong ng mga kabibe at trumpeta, sa tunog ng mṛdaṅga, paṇava at iba pang tambol, sa himig ng vīṇā at plauta, at sa saganang mga papuring awit,
Verse 4
गायन्ति सामानि यजूंषि चान्ये छन्दांसि चान्ये ऋचमुद्गिरन्ति । स्तोत्रैरनेकैरपरे गृणन्ति महेश्वरं तत्र महानुभावाः
Doon, ang mga dakilang kaluluwa ay umaawit ng mga Sāman; ang iba’y bumibigkas ng mga pormulang Yajus; ang iba nama’y nagpapahayag ng mga sukat ng Veda at inuusal ang mga himnong Ṛk. Ang iba pa’y pumupuri kay Maheśvara sa sari-saring mga stotra.
Verse 5
प्रमथानां निनादेन कल्कलेन च बन्दिनाम् । यस्मात्प्रतिष्ठितं लिङ्गं तस्माज्जातं तदाख्यया
Sapagkat ang liṅga ay naitatag sa gitna ng dagundong ng mga Pramatha at ng maingay na sigaw ng mga bard, ito’y nakilala sa pangalang yaon din—Kalkaleśvara.
Verse 6
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा वीक्षेत्कलकलेश्वरम् । वाजपेयात्परं पुण्यं स लभेन्मानवो भुवि
Ang sinumang maligo sa tīrtha roon at pagdaka’y masdan si Kalkaleśvara, ay magkakamit sa lupa ng kabutihang higit pa sa Vājapeya na paghahandog.
Verse 7
तेन पुण्येन पूतात्मा प्राणत्यागाद्दिवं व्रजेत् । आरूढः परमं यानं गीयमानोऽप्सरोगणैः
Dahil sa gayong kabutihang-loob, nalilinis ang kaluluwa; sa pagpanaw ng hininga, siya’y tutungo sa langit—nakasakay sa kataas-taasang karwaheng makalangit, inaawitan ng mga pangkat ng Apsara.
Verse 8
उपभुज्य महाभोगान्कालेन महता ततः । मर्त्यलोके महात्मासौ जायते विमले कुले
Matapos tamasahin ang dakilang kaligayahang makalangit sa mahabang panahon, ang dakilang kaluluwang iyon ay muling isisilang sa daigdig ng mga mortal, sa isang dalisay at marangal na angkan.
Verse 9
ब्राह्मणः सुभगो लोके वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्
Siya’y nagiging mapalad na brāhmaṇa sa daigdig, bihasa sa mga Veda at sa mga sangay nito; malaya sa karamdaman at dalamhati, nabubuhay siya nang sandaang taglagas.
Verse 154
। अध्याय
“Kabanata” (tanda ng adhyāya).