Adhyaya 140
Inilalahad ang kabanatang ito bilang gabay na paglalakbay sa Revākhaṇḍa. Itinuro ni Mārkaṇḍeya sa haring tagapakinig na magtungo sa Nandāhrada, isang walang kapantay na banal na lawa kung saan naroroon ang mga siddha, at kung saan si Diyosa Nandā ay inilalarawan bilang tagapagkaloob ng biyaya. Ipinapako ang kabanalan ng pook sa isang salaysay ng mitikong labanan: ang mabagsik na Mahīṣāsura na kinatatakutan ng mga deva ay napabagsak nang si Diyosa—sa anyong Śūlinī—ay tumusok sa kanya gamit ang trident. Pagkaraan, naligo roon ang diyosang may malalaking mata, kaya tinawag ang lawa na Nandāhrada. Sumunod ang mga tagubilin: ang pagligo sa tīrtha na may layuning sumamba kay Nandā at ang pagbibigay ng kaloob sa mga brāhmaṇa ay sinasabing nagbubunga ng meritong tulad ng Aśvamedha. Itinatanghal din ang Nandāhrada bilang kabilang sa bihira at mataas na halagang mga banal na pook, kasama ng Bhairava, Kedāra, at Rudra Mahālaya, subalit marami ang hindi nakakikilala rito dahil sa pagkaligaw sa pagnanasa at pagkakapit. Sa huling phalaśruti, ipinahahayag na ang pinagsamang bunga ng pagligo at pagbibigay sa buong daigdig na napapaligiran ng karagatan ay matatamo sa pagligo sa Nandāhrada, na itinatampok bilang siksik na bukal ng kabutihan at wastong gawi.
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नन्दाह्रदमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा
Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Pagkaraan nito, O dakilang hari, marapat na magtungo sa walang kapantay na Lawa ng Nandā, kung saan nananahan ang mapalad na Diyosa Nandā, tagapagkaloob ng mga biyaya.
Verse 2
महिषासुरे महाकाये पुरा देवभयंकरे । शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे
Noong unang panahon, nang ang dambuhalang si Mahiṣāsura—na sindak ng mga diyos—ay tinamaan ng Diyosang may Trisula, at napunit ang kanyang mga sangkap sa talim ng trisula, ang pinakabantog sa mga asura ay napabagsak.
Verse 3
येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः । वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर
Na sa kanya, O Panginoon ng mga diyos, napasuko ang labing-isang Rudra, ang mga Āditya kasama ang mga pangkat ng Marut, ang mga Vasu na kasama si Vāyu, at maging ang Buwan at ang Araw—
Verse 4
बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयंकरे
Sa lakas niya, maging sina Brahmā, Viṣṇu, at Maheśvara ay natalo sa labanan—isang sukdulang kakila-kilabot na digmaan na naghatid ng pangamba sa mga diyos.
Verse 5
कृत्वा तत्कदनं घोरं नन्दा देवी सुरेश्वरी । यस्मात्स्नाता विशालाक्षी तेन नन्दाह्रदः स्मृतः
Matapos gawin ang kakila-kilabot na paglipol, ang Diyosa Nandā, Reyna ng mga diyos, ay naligo roon; sapagkat ang malalaking-mata na Diyosa ay naligo sa pook na iyon, kaya ito’y tinatawag na “Nandā-hrada” (Lawa ni Nandā).
Verse 6
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत । ददाति दानं विप्रेभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्
Ngunit sinumang maligo sa banal na tīrtha roon at, iniaalay kay Diyosa Nandā, magbigay ng limos sa mga brāhmaṇa—O Bhārata—tatamasa ng bunga ng sakripisyong Aśvamedha.
Verse 7
भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम् । नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात्पञ्चमं भुवि दुर्लभम्
Ang Bhairava, Kedāra, Rudra, at Mahālaya ay ipinahahayag na mga pangunahing banal na pook; ang Nandā-hrada ang ikaapat, at ang ikalima ay bihirang makamtan sa ibabaw ng lupa.
Verse 8
बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः । नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्
Marami, na ginagapos ng pagnanasa at pagkahumaling, ang hindi ito nalalaman. Ang banal na lawa ng Narmadā ay sagradong-sagrado, pumupuksa sa bawat kasalanan.
Verse 9
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत् । किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्
Sinumang maligo sa tīrtha roon at marapat na sumamba kay Diyosa Nandā—ano pa ang kailangan niyang paglalakbay sa kaloob-looban ng Himalaya?
Verse 10
परमार्थमविज्ञाय पर्यटन्ति तमोवृताः । तेषां समागमे पार्थ श्रम एव हि केवलम्
Hindi nalalaman ang sukdulang katotohanan, ang mga natatakpan ng dilim ay pagala-gala. Sa pakikisama sa kanila, O Pārtha, pagod lamang ang bunga—wala nang iba.
Verse 11
पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्नात्वा नन्दाह्रदे नृप
Anumang kabanalan ang nakukuha sa buong daigdig na napaliligiran ng mga dagat sa pamamagitan ng paliligo at pagkakaloob—yaon ding bunga ang matatamo sa pagligo sa Nandā-hrada, O Hari.
Verse 140
। अध्याय
Wakas ng kabanata (palatandaan ng adhikāya).