
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । अयोनिजं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: “Pagkaraan nito, O pinakamainam sa mga hari, marapat na magtungo sa lubhang marikit na tīrtha—Ayonija—na dakilang kabanalan at pumupuksa sa lahat ng kasalanan.”
Verse 2
अयोनिजे नरः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । पितृदेवार्चनं कृत्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
Sa Ayonija, ang tao’y maligo at sumamba kay Parameśvara. Matapos isagawa ang pagsamba sa mga ninuno at sa mga diyos, napapalaya siya sa lahat ng dungis ng pagkakasala.
Verse 3
तत्र तीर्थे तु विधिना प्राणत्यागं करोति यः । स कदाचिन्महाराज योनिद्वारं न पश्यति
Sa tīrthang yaon, ang sinumang, ayon sa wastong tuntunin, magbitiw ng buhay—O dakilang hari—hindi na niya muling makikita ang ‘pintuan ng sinapupunan,’ at hindi na muling isisilang.
Verse 114
। अध्याय
Wakas ng kabanata (Adhyāya).