Adhyaya 102
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । मन्मथेशं ततो गच्छेत्सर्वदेवनमस्कृतम् । स्नानमात्रान्नरो राजन्यमलोकं न पश्यति
Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Pagkaraan, dapat magtungo sa Manmatheśa, na sinasamba ng lahat ng mga diyos. O Hari, sa pagligo roon lamang, hindi na masisilayan ng tao ang kaharian ni Yama.
Verse 2
अनपत्या या च नारी स्नायाद्वै पाण्डुनन्दन । पुत्रं सा लभते पार्थ सत्यसङ्घं दृढव्रतम्
Sinumang babaeng walang anak na maligo roon, O anak ni Pāṇḍu—O Pārtha—magkakamit siya ng isang anak na matatag sa katotohanan at matibay sa mga panata.
Verse 3
तत्र स्नात्वा नरो राजञ्छुचिः प्रयतमानसः । उपोष्य रजनीमेकां गोसहस्रफलं लभेत्
O Hari, matapos maligo roon, ang tao—dalisay at may disiplinadong isip—ay mag-ayuno sa loob ng isang gabi; at matatamo niya ang kabutihang-karmang katumbas ng pag-aalay ng sanlibong baka.
Verse 4
कामिकं तीर्थराजं तु तादृशं न भविष्यति । त्रिरात्रं कुरुते राजन्स गोलक्षफलं लभेत्
Tunay, ang gayong hari ng mga tīrtha—na tumutupad sa minimithing hangarin—ay hindi matatagpuan sa iba. O Hari, ang sinumang magsagawa roon ng panatang tatlong gabi ay magkakamit ng kabutihang katumbas ng pag-aalay ng isang daang libong baka.
Verse 5
तत्र नृत्यं प्रकर्तव्यं तुष्यते परमेश्वरः । गीतवादित्रनिर्घोषै रात्रौ जागरणेन च
Doon ay dapat isagawa ang banal na pagsasayaw; nalulugod ang Kataas-taasang Panginoon (Śiva)—sa malakas na alingawngaw ng awit at tugtugin, at sa pagpupuyat na pagbabantay sa gabi.
Verse 6
एरण्ड्यां च महादेवो दृष्टो मे मन्मथेश्वरः । किं समर्थो यमो रुष्टो भद्रो भद्राणि पश्यति
At sa Ēraṇḍī, nakita ko si Mahādeva bilang Manmatheśvara. Paano magkakaroon ng kapangyarihan si Yama, kahit magalit man, doon? Sapagkat ang mapalad na Panginoon ay tumitingin at nagkakaloob lamang ng pagpapala.
Verse 7
कामेन स्थापितः शम्भुरेतस्मात्कामदो नृप । सोपानः स्वर्गमार्गस्य पृथिव्यां मन्मथेश्वरः
O Hari, si Śambhu ay itinatag dito sa pamamagitan ni Kāma; kaya siya’y tagapagkaloob ng mga hangarin. Ang Manmatheśvara na ito sa lupa ay hagdan patungo sa landas ng langit.
Verse 8
विशेषश्चात्र सन्ध्यायां श्राद्धदाने च भारत । अन्नदानेन राजेन्द्र कीर्तितं फलमुत्तमम्
O Bhārata, may natatanging kadakilaan dito sa oras ng sandhyā (pagsamba sa dapithapon) at sa pag-aalay para sa śrāddha. O pinakadakila sa mga hari, dito ipinahahayag ang pinakamataas na bunga ng pagbibigay ng pagkain.
Verse 9
एतत्ते सर्वमाख्यातं तव भक्त्या तु भारत । पृथिव्यां सागरान्तायां प्रख्यातो मन्मथेश्वरः
Ang lahat ng ito ay ipinaliwanag sa iyo, O Bhārata, dahil sa iyong debosyon. Si Manmatheśvara ay tanyag sa buong daigdig na napaliligiran ng mga karagatan.
Verse 10
गोदानं पाण्डवश्रेष्ठ त्रयोदश्यां प्रकारयेत् । चैत्रे मासि सिते पक्षे तत्र गत्वा जितेन्द्रियः
O pinakadakila sa mga Pāṇḍava, dapat isaayos ang go-dāna, ang pag-aalay ng baka, sa ikalabintatlong araw ng buwan. Sa maliwanag na kalahati ng buwan ng Caitra, pagdating doon na may pagpipigil sa mga pandama, isagawa ito.
Verse 11
रात्रौ जागरणं कृत्वा देवस्याग्रे नृपोत्तम । दीपं भक्त्या घृतेनैव देवस्याग्रे निवेदयेत्
O pinakadakila sa mga hari, matapos magpuyat sa gabi bilang pagbabantay sa harap ng Diyos, maghandog nang may debosyon ng isang ilawan na may ghee sa mismong harapan ng Panginoon.
Verse 12
स्त्र्यथ वा पुरुषो वापि सममेतत्फलं स्मृतम्
Maging babae man o lalaki, ang kaparehong bunga ang sinasabing matatamo sa pagsasagawang ito.
Verse 102
। अध्याय
Wakas ng kabanata (adhyāya).