Adhyaya 101
Sa Kabanata 101, na isinalaysay ni Mārkaṇḍeya sa isang haring kausap, itinuturo ang isang lubhang mapalad na tīrtha sa hilagang pampang ng Ilog Narmadā, na nasa gitna mismo ng bakuran ng paghahandog (yajñavāṭa). Ang pook ay tinatawag na Saṅkarṣaṇa at pinupuri bilang tagapuksa ng kasalanan at paglabag. Ipinapaliwanag na ang kabanalan ng tīrtha ay nagmula sa dating pag-aayuno at pagninilay (tapas) ni Balabhadra, at sa patuloy na presensya ng mga banal: si Śambhu (Śiva) kasama si Umā, si Keśava (Viṣṇu), at ang mga diyos ay sinasabing nananahan doon. Para sa kapakinabangan ng lahat ng nilalang, itinatag ni Balabhadra si Śaṅkara sa lugar na iyon nang may sukdulang debosyon, kaya naging ganap itong sentro ng pagsamba at ritwal. May mga tagubilin din: ang debotong nagpipigil ng galit at kumokontrol sa mga pandama, matapos maligo roon, ay dapat sumamba kay Śiva sa Ekādaśī ng maliwanag na kalahati ng buwan, at paliguan Siya (abhiṣeka) ng pulot. Pinahihintulutan din ang pag-aalay ng śrāddha para sa mga ninuno sa pook na ito, na may pangakong makakamit ang “pinakamataas na kalagayan,” ayon sa pahayag ni Balabhadra.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । उत्तरे नर्मदाकूले यज्ञवाटस्य मध्यतः
Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: Pagkaraan nito, O pinakamainam sa mga hari, marapat na magtungo sa isang tīrtha na lubhang marilag—sa hilagang pampang ng Narmadā, sa pinakagitna ng Yajñavāṭa, ang bakuran ng paghahandog.
Verse 2
संकर्षणमिति ख्यातं पृथिव्यां पापनाशनम् । तपश्चीर्णं पुरा राजन्बलभद्रेण तत्र वै
O Hari, ang banal na pook na yaon ay tanyag sa daigdig bilang “Saṃkarṣaṇa,” tagapuksa ng mga kasalanan. Doon, noong unang panahon, si Balabhadra ay tunay na nagsagawa ng mga pag-aayuno at pagninilay (tapas).
Verse 3
गीर्वाणा अपि तत्रैव संनिधौ नृपनन्दन । उमया सहितः शम्भुः स्थितस्तत्रैव केशवः
O ligaya ng mga hari, maging ang mga diyos ay nananahan doon sa paglilingkod. Naroon si Śambhu na kasama si Umā, at naroon din si Keśava na nananatili.
Verse 4
बलभद्रेण राजेन्द्र प्राणिनामुपकारतः । स्थापितः परया भक्त्या शङ्करः पापनाशनः
O panginoon ng mga hari, alang-alang sa kapakanan ng mga nilalang, si Balabhadra—sa sukdulang debosyon—ay nagtatag doon kay Śaṅkara, ang tagapuksa ng kasalanan.
Verse 5
यस्तत्र स्नाति वै भक्त्या जितक्रोधो जितेन्द्रियः । एकादश्यां सिते पक्षे मधुना स्नापयेच्छिवम्
Ang sinumang maligo roon nang may debosyon—napagtagumpayan ang galit at napigil ang mga pandama—sa Ekādaśī ng maliwanag na kalahati, paliguan niya si Panginoong Śiva ng pulot.
Verse 6
श्राद्धं तत्रैव यो भक्त्या पित्ःणामथ दापयेत् । स याति परमं स्थानं बलभद्रवचो यथा
Ang sinumang, nang may debosyon, magpagawa roon din ng Śrāddha para sa mga Pitṛ—siya’y makararatíng sa kataas-taasang tahanan, ayon sa salita ni Balabhadra.
Verse 101
। अध्याय
Kabanata—tanda ng paglipat ng adhikāya.