Previous Verse
Next Verse

Shloka 14

Umā-caritra-prārthanā: Ṛṣayaḥ Sūtaṃ Pṛcchanti

Request for the Account of Umā

स्वारोचिषेन्तरे पूर्वं विरथो नाम पार्थिवः । सुरथस्तस्य पुत्रोऽभून्महाबलपराक्रमः

svārociṣentare pūrvaṃ viratho nāma pārthivaḥ | surathastasya putro'bhūnmahābalaparākramaḥ

Noong unang panahon ng Svārociṣa Manvantara, may isang haring nagngangalang Viratha. Ang kanyang anak ay si Suratha, na may dakilang lakas at kabayanihang tapang.

svārociṣein (the) Svārociṣa (Manvantara)
svārociṣe:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootsvārociṣa (प्रातिपदिक)
FormNeuter, Locative (7th/सप्तमी), Singular; (manvantara-name)
antareduring/within
antare:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootantara (प्रातिपदिक)
FormNeuter, Locative, Singular; used as ‘within/during’
pūrvamformerly
pūrvam:
Kāla-adhikaraṇa (काल-अधिकरण)
TypeIndeclinable
Rootpūrva (प्रातिपदिक)
FormAdverbial accusative used as indeclinable
virathaḥViratha
virathaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootviratha (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Singular
nāmaby name
nāma:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Rootnāman (प्रातिपदिक)
FormParticle/indeclinable used to indicate name (नाम-अव्यय)
pārthivaḥa king
pārthivaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootpārthiva (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Singular; ‘king’
surathaḥSuratha
surathaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootsuratha (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Singular
tasyaof him
tasya:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeNoun
Roottad (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
FormMasculine/Neuter, Genitive, Singular
putraḥson
putraḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootputra (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Singular
abhūtwas/became
abhūt:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Root√bhū (धातु)
FormAorist (लुङ्), 3rd person, Singular, Parasmaipada
mahā-bala-parākramaḥof great strength and valor
mahā-bala-parākramaḥ:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootmahā (प्रातिपदिक) + bala (प्रातिपदिक) + parākrama (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Singular; descriptive compound: great strength and valor (as qualities)

Suta Goswami

Cosmic Event: Svārociṣa Manvantara (mythic time-cycle reference)

V
Viratha
S
Suratha
S
Svārociṣa Manu

FAQs

It situates the narrative within a Manvantara and introduces righteous royal lineage, a common Purāṇic frame used to show how dharma in worldly life can become a support for devotion to Pati (Śiva) and eventual liberation.

Though this verse is genealogical, such introductions typically prepare for a later episode where a king’s valor is redirected into Saguna Śiva-bhakti—often through Liṅga worship, pilgrimage, or vows—showing the transition from temporal power to devotion.

No specific rite is stated in this verse; the takeaway is to cultivate dharmic discipline and readiness for Śiva-upāsanā, commonly expressed later in the Purāṇa through japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) and regular worship of the Liṅga.