Previous Verse
Next Verse

Shloka 45

पिप्पलादावतारकथनम्

Account of the Pippalāda Avatāra

सुवर्चा सा महासाध्वी पतिलोकमभीप्सती । उपविश्याश्मना भूयः सोदरं विददार ह

suvarcā sā mahāsādhvī patilokamabhīpsatī | upaviśyāśmanā bhūyaḥ sodaraṃ vidadāra ha

Si Suvarcā, ang marangal na mahāsādhvī na matatag sa kabanalan, na nagnanais marating ang daigdig ng kanyang asawa, ay umupo at muling pinunit ang sarili niyang tiyan gamit ang isang bato.

सुवर्चाSuvarcā
सुवर्चा:
कर्ता (Karta)
TypeNoun
Rootsuvarcā (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन (नाम)
साshe
सा:
कर्ता (Karta)
TypeNoun
Roottad (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formसर्वनाम, स्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन
महासाध्वीthe great virtuous woman
महासाध्वी:
कर्ता (Karta)
TypeNoun
Rootmahā + sādhvī (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; महा-साध्वी = very virtuous woman
पतिलोकम्the realm of (her) husband
पतिलोकम्:
कर्म (Karma)
TypeNoun
Rootpati + loka (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; पति-लोक = husband’s world/realm
अभीप्सतीdesiring
अभीप्सती:
कर्तृ-विशेषण (Agent qualifier)
TypeVerb
Rootआप्/ईप्स् (धातु) + शतृ (प्रत्यय)
Formकृदन्त (present active participle/शतृ), स्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; इच्छन्ती (desiring)
उपविश्यhaving sat down
उपविश्य:
क्रियाविशेषण (Adverbial)
TypeVerb
Rootउप-विश् (धातु) + ल्यप् (प्रत्यय)
Formल्यबन्त-अव्यय (absolutive/gerund), पूर्वकाल (having sat down)
अश्मनाwith a stone
अश्मना:
करण (Karaṇa)
TypeNoun
Rootaśman (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, तृतीया (3rd/Instrumental), एकवचन
भूयःagain
भूयः:
क्रियाविशेषण (Adverbial)
TypeIndeclinable
Rootbhūyas (अव्यय/प्रातिपदिक)
Formपुनरर्थक-अव्यय (adverb: again/further)
स-उदरम्(her) abdomen
स-उदरम्:
कर्म (Karma)
TypeNoun
Rootsa + udara (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; स-उदर = (her) own belly/abdomen
विददारsplit open
विददार:
क्रिया (Verb)
TypeVerb
Rootवि-दार् (धातु)
Formलिट् (Perfect), प्रथमपुरुष (3rd person), एकवचन, परस्मैपद
indeed/then
:
सम्बन्ध (Particle)
TypeIndeclinable
Rootha (अव्यय)
Formनिपात (particle; emphasis/narrative)

Suta Goswami

Tattva Level: pashu

Shiva Form: Paśupatinātha

FAQs

It portrays intense resolve (dṛḍha-niścaya) and single-pointed longing for a higher state, while also reminding that true liberation in Shaiva thought ultimately transcends the body and is fulfilled by Shiva’s grace rather than mere physical extremity.

Though the verse is a narrative moment, its underlying thrust aligns with Saguna Shiva devotion: the devotee’s unwavering intent is traditionally redirected in Shaiva Siddhanta toward disciplined worship—Linga-pūjā, mantra, and surrender—seeking Shiva’s anugraha (grace) as the sure means to the highest good.

No ritual is directly prescribed; the practical takeaway is to transform such intensity into sādhana—japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya), reverent Linga worship, and steady vairāgya—rather than self-harm.