राघव-रावणयोः घोर-द्वैरथ-युद्धम्
The Fierce Chariot-Duel of Rama and Ravana
parāyudhyamānau samare mahābalau śitaiḥ śarair rāvaṇa-lakṣmaṇāgrajau |
dhvajāvapātena sa rākṣasādhipo bhṛśaṃ pracukrodha tadā raghūttame ||
Nang ang makapangyarihang Rāvaṇa at ang nakatatandang kapatid ni Lakṣmaṇa ay naglaban sa digmaan sa pamamagitan ng matatalim na palaso, ang panginoon ng mga Rākṣasa—nang bumagsak ang tungkod ng kaniyang watawat—ay nag-alab sa matinding galit laban kay Rāma, ang pinakadakila sa angkan ni Raghu.
While the mighty Ravana and Lakshmana's elder brother were fighting with arrows, the Rakshasa king's flag post had fallen down, and Ravana became extremely angry at Rama for that.।। itayāraṣēvālamīkīyēśarīmadarāmāyaṇēādikāvayēyudadhakāṇaḍēnavōtataraśatatamasasaragaḥ ।।This is the end of one hundred and ninth sarga of Yuddha Kanda of the first epic the holy Ramayana composed by sage Valmiki.
The fall of pride-symbols (like a banner) tests inner dharma: anger born of wounded ego leads away from righteous judgment.
During the arrow-fight, Rāvaṇa’s banner-staff falls, and this humiliation triggers intense rage against Rāma.
By contrast, the verse highlights the need for humility and self-mastery; Rāvaṇa’s ego-driven anger is foregrounded.