हनूमद्वृत्तान्तः—वानरबलप्रशंसा च
Hanuman’s Report and Praise of the Vanara Host
जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः।।।।अहं कोसलराजस्य दासः पवनसम्भवः।हनुमानिति सर्वत्र नाम विश्रावितं मया।।।।
jayaty atibalo rāmo lakṣmaṇaś ca mahābalaḥ | rājā jayati sugrīvo rāghaveṇābhipālitaḥ ||
ahaṃ kosalarājasya dāsaḥ pavanasambhavaḥ | hanumān iti sarvatra nāma viśrāvitaṃ mayā ||
Tagumpay sa napakalakas na Rama, at sa makapangyarihang Lakshmana; tagumpay kay Haring Sugriva, na iniingatan ni Raghava. Ako’y alipin ng hari ng Kosala, isinilang sa Hangin—si Hanuman; kaya’t sa lahat ng dako’y ipinamalita ko ang aking pangalan.
"Mighty Rama and Lakshmana and King Sugriva protected by Rama are renowned for their valour. I am Hanuman, son of the Wind-god, a servant of Rama. This I announced.
Dharma is expressed as loyalty and right allegiance: Hanuman declares himself a servant of Rama and proclaims victory for the righteous leaders, aligning personal identity with service to a just cause.
Hanuman recounts the proclamation he made in Lanka—hailing Rama, Lakshmana, and Sugriva, and identifying himself as Rama’s servant, Hanuman.
Dāsya-bhāva (devoted service) and satya (truthful self-identification) joined with fearless public declaration.