Shloka 59
सुन्दरकाण्डे अष्टपञ्चाशः सर्गः
हनुमद्वृत्तान्तकथनम्, सीताभिज्ञान-प्रदानम्, लङ्कादाह-वर्णनम्
सा मया राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः।।5.58.58।।एकवेणीधरा दीना भर्तृचिन्तापरायणा।भूमिशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमागमे।।5.58.59।।रावणाद्विनिवृत्तार्था मर्तव्यकृतनिश्चया।कथञ्चिन्मृगशाबाक्षी तूर्णमासादिता मया।।5.58.60।।
ekaveṇīdharā dīnā bhartṛcintāparāyaṇā |
bhūmiśayyā vivarṇāṅgī padminīva himāgame || 5.58.59 ||
May iisang tirintas ang buhok, lugmok at lubos na nalulunod sa pag-alaala sa kanyang asawa; sa hubad na lupa siya nahimlay—namumutla ang katawan, gaya ng lotus sa pagdating ng taglamig.
FAQs
Dharma is expressed as unwavering marital fidelity and mental steadiness: even in captivity, Sītā’s mind remains aligned with righteousness and remembrance of Rāma.
Hanumān describes Sītā’s austere state in the Aśoka grove—hair unadorned, sleeping on the ground, weakened by separation.
Sītā’s dhṛti (fortitude) and śauca (purity)—a refusal to be drawn into the captor’s world of comfort or compromise.