Adhyaya 27

Verse 1

भीष्म उवाच । तटाकारामकूपेषु वापीषु नलिनीषु च । विधिं वदस्व मे ब्रह्मन्देवतायतनेषु च

Sinabi ni Bhīṣma: O Brahman, ipahayag mo sa akin ang wastong paraan ukol sa mga lawa at imbakan ng tubig, mga balon, mga hakbang-balon, at mga lotus-pool—gayundin ukol sa mga tahanan (templo) ng mga diyos.

Verse 2

के तत्र ऋत्विजो विप्रा वेदी वा कीदृशी भवेत् । दक्षिणाबलयः कालः स्थानमाचार्य एव च

Sino roon ang mga ritwal na pari—ang mga pantas na brāhmaṇa? Anong uri ng altar ang nararapat? Ano ang mga dakṣiṇā (handog na bayad) at mga kasangkapang pang-ritwal? Ano ang wastong panahon at lugar, at sino nga ang dapat maging gurong namumuno?

Verse 3

द्रव्याणि कानि शस्तानि सर्वमाचक्ष्व सुव्रत । पुलस्त्य उवाच । शृणु राजन्महाबाहो तटाकादिषु यो विधिः

“Isalaysay mo nang buo, O mapagkalinga sa panata, kung alin ang mga bagay na itinuturing na nararapat.” Sinabi ni Pulastya: “Makinig ka, O hari, makapangyarihang bisig, sa paraang itinakda para sa mga lawa at iba pang katulad.”

Verse 4

पुराणेष्वितिहासोयं पठ्यते राजसत्तम । प्राप्य पक्षं शुभं शुक्लं संप्राप्ते चोत्तरायणे

O pinakadakila sa mga hari, ang banal na salaysay na ito’y binibigkas sa mga Purāṇa kapag dumarating ang mapalad na maliwanag na kalahating-buwan, at kapag nagsimula na ang Uttarāyaṇa, ang paglalakbay ng araw pahilaga.

Verse 5

पुण्येह्नि विप्रैः कथिते कृत्वा ब्राह्मणवाचनम् । अशुभैर्वर्जिते देशे तटाकस्य समीपतः

Sa mapalad na araw, ayon sa turo ng mga brāhmaṇa, matapos ipag-ayos ang pagbigkas ng mga brāhmaṇa, (isagawa ito) sa pook na walang masamang palatandaan, sa tabi ng isang lawa o imbakan ng tubig.

Verse 6

चतुर्हस्तां समां वेदीं चतुरश्रां चतुर्मुखीम् । तथा षोडशहस्तः स्यान्मंडपश्च चतुर्मुखः

Dapat gawin ang vedī—ang dambanang plataporma—na apat na hasta ang sukat, pantay at parisukat, na may apat na mukha; gayundin, ang maṇḍapa ay dapat labing-anim na hasta ang sukat at may apat na mukha rin.

Verse 7

वेद्यास्तु परितो गर्तारत्निमात्रास्त्रिमेखलाः । नव सप्ताथ वा पंच ऋजुवक्त्रा नृपात्मज

O prinsipe, sa palibot ng vedī ay dapat may mga hukay, bawat isa’y isang hasta ang sukat, nakaayos sa tatlong paikot na hanay; ang bilang ay siyam, o pito, o kaya lima, na may tuwid na bungad.

Verse 8

वितस्तिमात्रा योनिः स्यात्षट्सप्तांगुलि विस्तृता । गर्ताश्च हस्तमात्राः स्युस्त्रिपर्वोच्छ्रितमेखलाः

Ang yoni (sinapupunan) ay dapat isang vitasti ang sukat at lumapad ng anim o pitong lapad-daliri. Ang mga hukay ay dapat isang hasta ang sukat, at ang mga palibot na mekhalā (pilapil) ay dapat umangat hanggang taas ng tatlong kasukasuan (ng daliri).

Verse 9

सर्वतस्तु सवर्णाः स्युः पताकाध्वजसंयुताः । अश्वत्थोदुंबरप्लक्षवटशाखाकृतानि तु

Sa lahat ng panig ay maging magkakapareho ang kulay, may mga bandila at watawat; at gawin mula sa mga sanga ng aśvattha, udumbara, plakṣa, at vaṭa.

Verse 10

मंडपस्य प्रतिदिशं द्वाराण्येतानि कारयेत् । शुभास्तत्राष्टहोतारो द्वारपालास्तथाष्ट वै

Sa bawat direksiyon ng maṇḍapa, ipagawa ang mga pintuang ito. Doon ay italaga ang walong mapalad na hotṛ (tagapag-anyaya) at gayundin ang walong bantay-pinto.

Verse 11

अष्टौ तु जापकाः कार्या ब्राह्मणा वेदपारगाः । सर्वलक्षणसंपूर्णान्मंत्रज्ञान्विजितेंद्रियान्

Magtalaga ng walong jāpaka (tagapagbigkas)—mga Brāhmaṇa na ganap sa Veda—ganap sa mga tanda at katangian, bihasa sa mga mantra, at napigil ang mga pandama.

Verse 12

कुलशीलसमायुक्तान्स्थापयेद्वै द्विजोत्तमान् । प्रतिगर्तेषु कलशा यज्ञोपकरणानि च

Tunay na paupuin ang pinakamahuhusay sa mga dvija, yaong may mabuting angkan at asal; at sa mga inihandang hukay ay ilagay ang mga kalaśa at ang mga kasangkapang kailangan sa yajña.

Verse 13

व्यजने चासनं शुभ्रं ताम्रपात्रं सुविस्तरम् । ततस्त्वनेकवर्णास्युर्बलयः प्रतिदैवतम्

Magkaroon ng pamaypay at isang dalisay na puting upuan, at isang malapad na sisidlang tanso. Pagkaraan, para sa bawat diyos ay maghandog ng mga bahagi ng pagsamba na sari-sari ang kulay.

Verse 14

आचार्यः प्रक्षिपेद्भूमावनुमंत्र्य विचक्षणः । अरत्निमात्रो यूपः स्यात्क्षीरवृक्षविनिर्मितः

Matapos bigkasin ang angkop na pahintulot na may mantra, ang marunong na ācārya ay ibaon ito sa lupa. Ang yūpa, ang haliging pangyajña, ay dapat kasingtaas lamang ng isang bisig at yari sa punong may gatasang katas.

Verse 15

यजमानप्रमाणो वा संस्थाप्यो भूतिमिच्छता । हेमालंकारिणः कार्याः पंचविंशति ऋत्विजः

O kaya, ang nagnanais ng kasaganaan ay magtatatag ayon sa sukat ng yajamāna. At ang dalawampu’t limang ṛtvik na pari ay italaga, na pinalalamutian ng mga gintong hiyas.

Verse 16

कुंडलानि च हैमानि केयूरकटकानि च । तथांगुलिपवित्राणि वासांसि विविधानि च

Mga gintong hikaw, mga keyūra at mga kataka, gayundin ang mga singsing sa daliri, at sari-saring kasuotan—lahat ng ito ay inihahandog din.

Verse 17

दद्यात्समानि सर्वेषामाचार्ये द्विगुणं स्मृतम् । दद्याच्छयनसंयुक्तमात्मनश्चापि यत्प्रियम्

Magbigay ng magkakapantay na handog sa lahat; datapwat sa ācārya, sinasabing dapat doble ang kaloob. Magbigay rin ng higaan na may kasangkapan, at gayundin ang anumang pinakamamahal ng sarili.

Verse 18

सौवर्णौ कूर्ममकरौ राजतौ मत्स्यडुण्डुभौ । ताम्रौ कुंभीरमंडूका वायसः शिंशुमारकः

Dalawa ay ginto—hugis pagong at makara; dalawa ay pilak—hugis isda at ḍuṇḍubha. Dalawa ay tanso—hugis buwaya at palaka; at isa’y kulay-uwak, hugis śiṃśumāra.

Verse 19

एवमासाद्य तत्सर्वमादावेव विशांपते । शुक्लमाल्याम्बरधरः शुक्लंगंधानुलेपनः

Sa gayon, nang matamo niya ang lahat sa pinakasimula, O panginoon ng mga tao, nagsuot siya ng mapuputing kuwintas ng bulaklak at kasuotan, at pinahiran ng maputing mabangong unguwento.

Verse 20

सर्वौषध्युदकैः सर्वैः स्नापितो वेदपारगैः । यजमानः सपत्नीकः पुत्रपौत्रसमन्वितः

Pinaliguan siya ng mga tubig na hinaluan ng lahat ng halamang-gamot, ng mga dalubhasa sa Veda; at ang naghahandog, kasama ang kanyang asawa, ay napalilibutan ng kanyang mga anak at mga apo.

Verse 21

पश्चिमद्वारमासाद्य प्रविशेद्यागमंडपम् । ततो मंगलशब्देन भेरीणां निःस्वनेन च

Pagdating sa kanlurang tarangkahan, pumasok siya sa mandapa ng paghahandog; at magpatuloy sa gitna ng mga mapalad na sigaw at sa umuugong na tunog ng mga tambol na bheri.

Verse 22

रजसा मंडलं कुर्यात्पंचवर्णेन तत्त्ववित् । षोडशारं ततश्चक्रं पद्मगर्भं चतुर्मुखम्

Ang nakaaalam ng mga tattva ay gumuhit ng bilog na mandala gamit ang rajas (pulang pigment), sa limang kulay. Pagkaraan ay gawin ang gulong na may labing-anim na sinag, at sa loob nito ang anyong may sinapupunang-loto, na may apat na mukha.

Verse 23

चतुरश्रं तु परितो वृत्तं मध्ये सुशोभनम् । वेद्याश्चोपरितः कृत्वा ग्रहान्लोकपतींस्ततः

Gawin itong parisukat sa paligid, at sa gitna ay isang bilog na marikit; saka ilagay ito sa ibabaw ng vedi (altar), at pagkatapos ay itatag ang mga graha (planeta) at ang mga tagapangalaga ng mga daigdig.

Verse 24

संन्यसेन्मंत्रतः सर्वान्प्रतिदिक्षु विचक्षणः । कलशं स्थापयेन्मध्ये वारुणं मंत्रमाश्रितम्

Ang bihasang nagsasagawa ay dapat, sa pamamagitan ng mga mantra, ilagay ang lahat ng handog sa bawat panig; at sa gitna’y itindig ang kalaśa, na sumasandig sa mantra ni Varuṇa.

Verse 25

ब्रह्माणं च शिवं विष्णुं तत्रैव स्थापयेद्बुधः । विनायकं च विन्यस्य कमलामंबिकां तथा

Doon din, ang marunong ay dapat magtatag kina Brahmā, Śiva, at Viṣṇu; at matapos ilagak si Vināyaka, ilagay rin si Kamalā at si Ambikā.

Verse 26

शांत्यर्थं सर्वलोकानां भूतग्रामं न्यसेत्ततः । पुष्पभक्ष्यफलैर्युक्तमेवं कृत्वाधिवासनम्

Pagkaraan, alang-alang sa kapayapaan ng lahat ng daigdig, ilagak ang kalipunan ng mga nilalang; at sa gayong pagsasagawa ng adhivāsana, ito’y lagyan ng mga bulaklak, handog na pagkain, at mga prutas.

Verse 27

कुंभांश्च रत्नगर्भांस्तान्वासोभिः परिवेष्टयेत् । पुष्पगंधैरलंकृत्य द्वारपालान्समंततः

At ang mga banga na yaong may sinapupunang hiyas ay balutin ng mga tela; at matapos pagandahin ng mababangong bulaklak, magtalaga ng mga tagapagbantay sa mga pintuan sa paligid.

Verse 28

यजद्ध्वमिति तान्ब्रूयादाचार्यमभिपूजयेत् । बह्वृचौ पूर्वतः स्थाप्यौ दक्षिणेन यजुर्विदौ

Sabihin niya sa kanila, “Magsagawa kayo ng yajña,” at marapat niyang parangalan ang ācārya. Ang mga nakaaalam ng Ṛgveda (bahvṛca) ay ilagay sa silangan, at ang mga dalubhasa sa Yajurveda sa timog.

Verse 29

सामगौ पश्चिमे स्थाप्यावुत्तरेण अथर्वणौ । उदङ्मुखो दक्षिणतो यजमान उपाविशेत्

Matapos ilagay sa kanluran ang dalawang mang-aawit ng Sāma at sa hilaga ang mga saserdoteng Atharva, ang naghahandog ay maupo sa dakong timog, nakaharap sa hilaga.

Verse 30

यजध्वमिति तान्ब्रूयाद्याजकान्पुनरेव तान् । उत्कृष्टमंत्रजाप्येन तिष्ठध्वमिति जापकान्

Muli niyang sabihan ang mga pari ng pagganap: “Maghandog kayo ng yajña.” At sa mga tagapagbigkas ng mantra ay sabihin: “Magpatuloy kayo, sa pinakadakilang pag-uulit ng mga mantra.”

Verse 31

एवमादिश्य तान्सर्वान्संधुक्ष्याग्निं समंत्रवित् । जुहुयादाहुतीर्मंत्रैराज्यं च समिधस्तथा

Sa gayong pag-uutos sa kanilang lahat, ang nakaaalam ng mga mantra ay pag-alabin ang apoy; saka maghandog ng mga ahuti sa pamamagitan ng mga mantra—ghee at gayundin ang mga patpat na panggatong.

Verse 32

ऋत्विग्भिश्चैव होतव्यं वारुणैरेव सर्वतः । ग्रहेभ्यो विधिवद्धुत्वा तथेंद्रायेश्वराय च

Ang mga ahuti ay tunay na ihahandog ng mga pari, sa lahat ng dako ay gamit ang mga ritwal/mantra na ukol kay Varuṇa. Matapos maghandog nang ayon sa tuntunin sa mga diyos na namamahala sa mga graha, maghandog din kay Indra at kay Īśvara.

Verse 33

मरुद्भ्यो लोकपालेभ्यो विधिवद्विश्वकर्मणे । शान्तिसूक्तं च रौद्रं च पावमानं च मंगलम्

Ayon sa wastong pagkakasunod ng ritwal, (ihandog/awitin) ang Śānti-sūkta, ang Raudra na himno, ang Pāvamāna na panlinis, at ang mga mapagpalang pagbabasbas—para sa mga Marut, sa mga tagapangalaga ng mga daigdig, at kay Viśvakarman.

Verse 34

जपेच्च पौरुषं सूक्तं पूर्वतो बह्वृचः पृथक् । शाक्रं रौद्रं च सौम्यं च कौश्मांडं जातवेदसम्

At dapat niyang bigkasin muna ang Pauruṣa Sūkta; saka, nang hiwa-hiwalay, ang mga himno ng Bahvṛca (mga tagapagbigkas ng Ṛgveda): ang Śākra, ang Raudra, ang Saumya, ang Kauśmāṇḍa, at ang Jātavedasa.

Verse 35

सौरं सूक्तं जपेयुस्ते दक्षिणेन यजुर्विदः । वैराजं पौरुषं सूक्तं सौपर्णं रुद्रसंहितम्

Yaong mga nakaaalam ng Yajurveda sa timog na sangay ay dapat bumigkas ng Saura Sūkta; gayundin ng mga himnong Vairāja at Pauruṣa, ng Sauparṇa, at ng Rudra-saṃhitā.

Verse 36

शैशवं पंचनिधनं गायत्रं ज्येष्ठसाम च । वामदेव्यं बृहत्साम रौरवं च रथंतरम्

Ang ‘Śaiśava’, ang ‘Pañcanidhana’, ang ‘Gāyatra’, at ang ‘Jyeṣṭha-sāman’; ang ‘Vāmadevya’, ang ‘Bṛhat-sāman’, ang ‘Raurava’, at gayundin ang ‘Rathantara’—ito ang mga banal na awit at anyo ng himno.

Verse 37

गवां व्रतं विकीर्णं च रक्षोघ्नं च यमं तथा । गायेयुः सामगा राजन्पश्चिमद्वारमाश्रिताः

O Hari, ang mga tagaaawit ng Sāma, na nakapuwesto sa kanlurang tarangkahan, ay aawit ng (mga himnong ukol sa) panata ng mga baka, ng ‘Vikīrṇa’ (ang nagkalat), ng ‘Rakṣoghna’ (pumupuksa sa mga demonyo), at gayundin ng ‘Yama’ (awit).

Verse 38

आथर्वणाश्चोत्तरतः शांतिकं पौष्टिकं तथा । जपेयुर्मनसा देवमाश्रिता वरुणं प्रभुम्

At ang mga pari ng Atharvaveda, na nakaharap sa hilaga, ay dapat sa isip ay bigkasin ang mga ritong pampayapa at nagbibigay-kasaganaan, na kumakalinga kay Varuṇa, ang Panginoon.

Verse 39

पूर्वे द्युरभितो रात्रावेवं कृत्वाधिवासनम् । गजाश्वरथवल्मीक संगमाद्व्रजगोकुलात्

Kaya, matapos isagawa ang paunang mga ritwal ng pagtalaga sa buong magdamag hanggang sumikat ang araw, sila’y lumisan mula sa tagpuan—sa mga pook na tinatawag na Gaja, Aśva, Ratha, at Valmīka—at nagpatuloy mula sa Vraja at Gokula.

Verse 40

मृदमादाय कुंभेषु प्रक्षिपेदोषधीस्तथा । रोचनां च ससिद्धार्थां गंधान्गुग्गुलुमेव च

Kumuha ng luwad at ilagay sa mga banga; gayundin ay idagdag ang mga halamang-gamot, kasama ang rocanā, puting buto ng mustasa, mga mababangong sangkap, at ang dagta ng guggulu.

Verse 41

स्नापनं तस्य कर्त्तव्यं पंचगव्यसमन्वितं । पूर्वं कर्तुर्महामंत्रैरेवं कृत्वा विधानतः

Dapat isagawa ang kanyang ritwal na pagpapaligo, na may kasamang pañcagavya. Una, matapos itong gawin sa pamamagitan ng dakilang mga mantra ng punong pari, magpatuloy ayon sa itinakdang tuntunin.

Verse 42

अतिवाह्य क्षपामेवं विधियुक्तेन कर्मणा । ततः प्रभाते विमले संजाते तु शतं गवां

Sa gayon, pinalipas ang gabi habang isinasagawa ang ritwal ayon sa wastong tuntunin; at nang sumikat ang dalisay na umaga, lumitaw ang sandaang baka.

Verse 43

ब्राह्मणेभ्यः प्रदातव्यमष्टषष्ट्यथवा पुनः । पंचाशद्वाथ षट्त्रिंशत्पंचविंशति वा पुनः

Dapat itong ipagkaloob sa mga brāhmaṇa—maaaring animnapu’t walo; o limampu; o tatlumpu’t anim; o muli’y dalawampu’t lima.

Verse 44

ततश्चावसरप्राप्ते शुद्धे लग्ने सुशोभने । वेदशब्दैः सगंधर्वैर्वाद्यैश्च विविधैः पुनः

Pagdating ng mapalad na sandali—sa dalisay at maningning na lagna—muling umalingawngaw ang mga bigkas ng Veda, kasabay ng mga Gandharva at sari-saring tugtugin.

Verse 45

कनकालंकृतां कृत्वा जले गामवतारयेत् । सामगाय च सा देया ब्राह्मणाय विशांपते

Pagkapalamutian ang baka ng ginto, ibaba siya sa tubig; at ang bakang iyon ay ipagkaloob sa isang Brāhmaṇa na mang-aawit ng Sāmaveda, O panginoon ng mga tao.

Verse 46

पात्रीमादाय सौवर्णी पंचरत्नसमन्विताम् । ततो निक्षिप्य मकरान्मत्स्यादींश्चैव सर्वशः

Kumuha siya ng isang sisidlang ginto na may limang hiyas; saka niya inilagay roon ang mga buwaya, mga isda, at iba pang nilalang-tubig sa lahat ng uri.

Verse 47

धृतां चतुर्भिर्विप्रैश्च वेदवेदांगपारगैः । महानदीजलोपेतां दध्यक्षतविभूषिताम्

Buhat ng apat na vipra—dalubhasa sa Veda at Vedāṅga—ito’y may tubig ng dakilang ilog at pinalamutian ng dadhi (curd) at mga buo at di-nabasag na butil ng bigas.

Verse 48

उत्तराभिमुखां न्युब्जां जलमध्ये तु कारयेत् । आथर्वणेन सुस्नातां पुनर्मायां तथैव च

Iharap siya sa hilaga at ilagay na nakalubog sa gitna ng tubig. Matapos siyang mapaliguang mabuti sa ritong Atharvaṇa, ay muli niyang inayos ang Māyā sa gayon ding paraan.

Verse 49

आपोहिष्ठेति मंत्रेण क्षिप्त्वागत्य च मंडपं । पूजयित्वा सदस्यान्वै बलिं दद्यात्समंततः

Pagwisik ng tubig sa mantra na nagsisimula sa “āpohiṣṭhā…”, saka pumasok sa mandapa; sambahin ang mga nagkatipong kalahok at maghandog ng bali sa lahat ng panig.

Verse 50

पुनर्दिनानि होतव्यं चत्वारि राजसत्तम । चतुर्थीकर्म कर्त्तव्यं देयं तत्रापि शक्तितः

O pinakamainam sa mga hari, muli sa loob ng apat na araw ay dapat mag-alay ng oblation; at sa ikaapat na araw gawin ang itinakdang ritwal, at magbigay rin ng mga kaloob ayon sa kakayahan.

Verse 51

कृत्वा तु यज्ञपात्राणि यज्ञोपकरणानि च । ऋत्विग्भ्यस्तु समं दद्यान्मंडपं विभजेत्पुनः

Matapos ihanda ang mga sisidlan ng yajña at ang iba pang kasangkapan sa paghahandog, ipamahagi ang mga ito nang pantay sa mga pari (ṛtvik), at muling hatiin nang wasto ang mandapa.

Verse 52

हेमपात्रीं च शय्यां च विप्राय च निवेदयेत् । ततः सहस्रं विप्राणामथवाऽष्टशतं तथा

Dapat ihandog sa isang brāhmaṇa ang isang gintong sisidlan at isang higaan; pagkaraan nito, mag-alay (ng kaloob) sa isang libong brāhmaṇa—o gayundin sa walong daan.

Verse 53

भोजनीयं यथाशक्ति पंचाशद्वाथ विंशतिः । एवमेष पुराणेषु तटाकविधिरुच्यते

Maghandog ng pagkain ayon sa kakayahan—limampu (katao), o kung hindi ay dalawampu. Ganito, sa mga Purāṇa, ipinahahayag ang itinakdang paraan hinggil sa taṭāka (lawa/pond).

Verse 54

कूपवापीषु सर्वासु तथा पुष्करिणीषु च । एष एव विधिर्दृष्टः प्रतिष्ठासु तथैव च

Sa lahat ng mga balon at mga hakbang-balon, gayundin sa mga lawa ng lotus, iisa ang itinakdang pamamaraan; at gayon din ang tuntunin sa mga pag-aalay ng pagpapabanal (pratiṣṭhā).

Verse 55

मंत्रतस्तु विशेषः स्यात्प्रासादोद्यानभूमिषु । अयं त्वशक्तावर्धेन विधिर्दृष्टः स्वयंभुवा

Ngunit may natatanging pagkakaiba ayon sa mantra, sa mga palasyo, hardin, at mga lupain. Ang pamamaraang ito, na may pagpapaluwag para sa walang kakayahan, ay itinakda mismo ni Svayambhū (Brahmā).

Verse 56

स्वल्पेष्वेकाग्निवत्कार्यो वित्तशाठ्यविवर्जितैः । प्रावृट्काले स्थितं तोयमग्निष्टोमसमं स्मृतम्

Yaong mga walang daya sa usaping yaman ay magsagawa ng itinakdang rito kahit sa munting kakayahan, gaya ng pag-iingat sa iisang banal na apoy. Ang tubig na naipon sa panahon ng tag-ulan ay itinuturing na kapantay ng Agniṣṭoma na sakripisyo.

Verse 57

शरत्कालस्थितं यत्स्यात्तदुक्तफलदायकम् । वाजपेयातिरात्राभ्यां हेमंते शिशिरे स्थितम्

Anumang isinasagawa sa panahon ng taglagas ay nagbubunga ng mga resultang sinabi. At yaong ginagawa sa Hemanta at Śiśira, ang mga panahon ng taglamig, ay nagkakaloob ng bunga ng mga sakripisyong Vājapeya at Atirātra.

Verse 58

अश्वमेधसमं प्राहुर्वसंतसमये स्थितम् । ग्रीष्मेपि यत्स्थितं तोयं राजसूयाद्विशिष्यते

Ipinahahayag nilang ang tubig na natatagpuan sa panahon ng tagsibol ay kapantay ng Aśvamedha na sakripisyo. At ang tubig na nananatiling mayroon kahit sa tag-init ay itinuturing na higit pa maging sa Rājasūya.

Verse 59

एतान्महाराज विशेषधर्मान्करोति चोर्व्यामतिशुद्धबुद्धिः । स याति ब्रह्मालयमेव शुद्धः कल्पाननेकान्दिवि मोदते च

O dakilang hari, ang sinumang sa lupa’y nagsasagawa ng mga natatanging dharmang ito na may lubhang dalisay na isip—na siya ring nalinis—tunay na nagtutungo sa tahanan ni Brahmā at nagagalak sa langit sa maraming kalpa.

Verse 60

अनेकलोकान्विचरन्स्वरादीन्भुक्त्वा परार्धद्वयमङ्गनाभिः । सहैव विष्णोः परमं पदं यत्प्राप्नोति तद्योगबलेन भूयः

Pagala-gala sa maraming daigdig, mula sa Svarga pataas, at tinatamasa ang mga kaluguran sa loob ng dalawang parārdha kasama ang mga dalagang makalangit, muli niyang nakakamtan ang kataas-taasang tahanan ni Viṣṇu—sa lakas ng yoga.