The Dialogue between Rukmāṅgada and Dharmāṅgada
स पुत्रो योऽधिकख्यातः पितुर्भवति भूतले । प्रकाशयति सर्वत्र स्वकरैरिव भास्करः ॥ ८ ॥
sa putro yo'dhikakhyātaḥ piturbhavati bhūtale | prakāśayati sarvatra svakarairiva bhāskaraḥ || 8 ||
Ang tunay na anak ay yaong nagiging higit na tanyag kaysa ama sa ibabaw ng lupa, at nagpapaliwanag sa angkan sa lahat ng dako—gaya ng Araw na nagkakalat ng liwanag sa sariling mga sinag.
Narada (teaching on putra-dharma within Uttara-Bhaga narrative)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: shanta
It defines “true sonship” as dharmic excellence that uplifts one’s lineage—fame here implies virtue and public benefit, like sunlight that naturally spreads.
By implication, a devotee-son reflects dharma through conduct; such steady sāttvika living becomes a visible ‘light’ that inspires others toward Vishnu-bhakti and righteous life.
No specific Vedanga is taught directly; the practical takeaway is sadācāra (ethical discipline) and social dharma—conduct that makes one’s merit ‘known’ without proclamation.