The Exposition of the Deeds of Vasu (Vasu’s Vrindavan Boon and the Future Deeds of Hari)

Pinayuhan ni Vasu si Mohinī na hanapin ang bunga ng pag-ikot sa mga tīrtha (banal na pook), at pagkatapos ay isinalaysay niya kay Brahmā ang pangyayari kay Mohinī. Pinuri ni Brahmā si Vasu at pinagkalooban siya ng biyaya. Pinili ni Vasu na manirahan sa Vṛndāraṇya (Vrindavan) at nagsagawa ng mahabang tapasya hanggang sa magpakita si Viṣṇu at pagtibayin ang gayunding biyaya. Nanahan sa Vrindavan at nagnanais maunawaan ang mga hiwaga nito, nakatagpo ni Vasu si Nārada at nagtanong tungkol sa mga dharma na nagpapalalim ng bhakti. Ikinuwento ni Nārada ang hulang natanggap niya sa pamamagitan ni Śiva—na narinig naman mula kay Surabhi sa Goloka—tungkol sa pagbaba ni Hari upang pagaanin ang pasanin ng Daigdig: ang mga Vraja-līlā ni Kṛṣṇa (pagpatay kay Pūtanā, pagsupil kay Kāliya, at iba pang paglipol sa mga demonyo), ang mga pangyayari sa Mathurā (kamatayan ni Kaṁsa), ang panahon sa Dvārakā (mga kasal at mga digmaan), at ang huling pag-urong ng mga Yādava at pagbabalik ni Hari sa Kanyang tahanang banal. Umalis si Nārada na umaawit habang tumutugtog ng vīṇā; nanatili si Vasu sa Vraja, sabik masilayan ang mga banal na paglalaro ni Kṛṣṇa.